Buurman Jan – hoogtepunt

“Hest t ook mitkregen? Dat van dij man dij n noodgeval haar op n vlochtstrook bie Amsterdam? Zien noodgeval was zien snikkel. Tja, nou kin je netuurlek wel ains slim neudeg mouten, mor dat was bie dij snokkel nait t geval. Hai kon zok nait meer bedappern en haar jank noar n hoogtepunt. Kiek, mien ol opoe zee vrouger aaltied: As t joe jeukt aan kop en tonen hejje last van joen hormonen. Nou dat haar dizze stumper ook. Hai keek op de vlochtstrook noar n ‘netuurfim’. Volgens mie wast zo aine as “Jodel Mir Nog Ainmahl”. Nou, zien hoogtepunt was n dikke bekeuren. Dikke pech dus, mor nait volgens de verkeerswet.

Mor t mooiste komt nog. Hai wol zok doar onderuut lullen mit n kutsmoes. Hai zee dat e zok veurnomen haar om gezonder te leven. En hai haar lezen dat je dat doun konden deur beter te sloapen, meer te laggen, gezonder te eten en te zörgen veur joezulf. Nou mit dat leste was e nou net dounde wèst, zee hai. Zo kon e zien energieniveau weer aanvullen en op paail brengen. Boetendes haar e lezen dat je minder VERbruken mozzen mor meer HERbruken. Nou, ook dat was n tip dij e doar op de vlochtstrook opvolgd haar. Der waren wel nije of revurbievertuten te koop, mor hai wol toch geern zien aigen raive bruken. Mor goud, dij agenten hebben vast in heur voesies lagd. Man, man, man, wat binnen der toch ook veul onbelullen in de wereld.

“Ehh….., onbenullen bedoulst zeker,” zee ik.

“Dat zee ik”, zee buurman Jan. “Kom ik goa weer noar mien Griet. Kieken wat veur hoogtepunten dat oplevert.”

Buurman Jan luip kwiek noar huus, mor zien Griet kinnende lagen der vast daiptepunten op hom te wachten. Och, hai kon ja aaltied nog de ‘vlochtstrook’ opzuiken en hier bie mie in de keuken zien energie weer op paail brengen mit n lekkere kop kovvie en n dikke snee Grunneger kouke…….

Buurman Jan: bie Eppie….

“33.313! Most die veurstellen. Smörgens om 1 sekonde over negen kregen wie nummer 33.313 en t zol ongeveer 230 menuten duren veur wie aan de beurt waren.”

Buurman Jan haar mor zuneg tied om zien kop kovvie leeg te drinken. Hai mos dudelk zien aai kwiet over de gang van zoaken omtrent dij opknapsubsidie.

“Mor t wer n veul langere zit. Teller luip dele as dikke stront in n trechter. Mien Griet kneep hom op n duur as n daif. Zai was bange dat onze kompjoeter in de dodderstand goan zol en dat wie din de snuit òfvegen konnen. Man, wie hebben der gain eten bie had. Wie duurfden gain elektrieke vertuten aan te zetten. Stel die veur dat de stoppen knappen zollen. En zo hebben wie dik 15 uur noar ons beeldschaarmke glopen. Ik haar veur de zekerhaid n medioaspeulertje opstart. Din bleef mien kompjoeter ja aan de loop, nee din? Doarin heb k din mor ain laidje in d’herhoalmodes zet zodat de kans dat mien spultje vastlopen zol zo klaain meugelk was.”

“Dat was loos bekeken”, zee ik. “As t speulertje stil vuil din was de görde goar.”

“Krek”, ging buurman Jan wieder. “Mor goud, wie hebben zo d’haile dag luusterd noar ‘Don’t Worry, Be Happy’ van Bobby McFerrin. Wie mozzen de moud der ja inholden, nee din? En wie konnen t ja zittend verdainen. Dus kozen wie n vrolek deuntje. In t begun zongen wie baaident gezelleg mit. Ik uut volle borst, mien Griet uut twije. Wie haren der ja alle vertraauwen in dat wie man in bonus worden zollen. Mor op t lest zat t ons hier en zat t ons doar. Wie waren op n duur zo stief as n bukken.

“Doar kin k mie wel wat bie veurstellen,” zee ik. “En hou is t òflopen?”

“Nou, wie begonnen hom te kniepen dou wie tegen middernacht nog nait inloggen konnen. En inderdoad: wie kregen nul op t rekest. Wie waren de lul. Of beter: ik de lul en mien Griet de lullin. Wie mouten ons ja schikken in dat gendergedram. Mor goud: dou t dudelk was dat wie floiten konnen noar de sìnten zong mien Griet nait meer ‘Don’t Worry, Be Happy’ mor ‘Subsidie Bie Eppie’. Wie haren noamelk op Facebouk lezen dat swoagertje Eppie de buit wel binnen haar. Körtom, dij opknapsubsidie wer veur ons n òfknapper. Kom, ik goa mien Griet wat opbeuren. Tjeu!”

Buurman Jan ging op huus aan. Hai was zichtboar nait happy. Sneu ainglieks. Zit je as n swangere daipzee oktopus te gloepen veur joen kompjoeter krieg je n sneue neuze.

Mor ja: Eppie was in elks geval happy……

%d bloggers liken dit: