Posts tagged “werkvloer

Zundeb(r)okken

“Wat zit ter in dij lege augurkepot? Zo te zain bist ter slim bliede mit, omreden kikst nait as n zoerebrijhapper. Of het dien Griet heur akkertje in t zoad en het ze verlet van nije zoere bommen. Houveul moand is ze al hìn?”

Buurman Jan was even binnenwupt veur n kop kovvie en zat op stoule aan de keukentoavel mit veur zok n gloazen pot. Ik was slim benijd wat dat te beduden haar.

“Niks gain akkertje in t zoad. Hou komst ter wel bie man”, reageerde buurman Jan as deur n ieme stoken. Nog n handenbindertje derbie? Konst wel nait wies wezen. Ik heb aan mien Griet genog. Nee, ik heb Takkie mitnomen. Dizze pot is nait leeg. Kiek, in Engeland schient t trendy te wezen dat je joen hond mit noar t waark nemen. Dat verhoogt de sfeer. Der wordt veul minder havveld en t schient n therapeutische invloud te hebben op bekstókken en hapscheren. Nou, dat lèste sprak mie wel aan. Dus heb ik mie ook n huusdaaier aanschafd.”

“Zo, en nou hoopst doe dat dat n pozitieve invloud het op dien Griet,” zee ik. “En, kinst proefondervindelk al t rezeltoat analyzeren en konkluzies trekken?”

“Nou nee, dat nog nait”, zee buurman Jan. “Ik neem Takkie overaal mit noar tou. Ook as wie bosschoppen doun. Ik zet Takkie din veur in de kare. Mooi man. Ik heb t idee dat dij dat zulf ook schier vindt.”

“Is t mannechie of n vraauwchie?” wol k waiten.

“Doar bin k nog nait achter”, zee buurman Jan. “t Is in elks geval n Carausius morosus, n Indische tak van de wandelnde takkenfemilie. Ik kon ook n Phyllium Giganteum kriegen mor dij wordt vast te groot veur mien augurkepot. Kom ik goa mit mien potterrarium weer noar mien Griet. Ik wil dammeet Takkie nog even verrazzen mit wat schone humus en nije onbemeste potgrond. Tjeu….”

t Was mie wat. Kiek, dat ter op de waarkvlouers pepiertiegers rondlopen is mie wel bekìnd. Van burohengsten heb k ook wel ains heurd. En dat ter aaltied wel ain of meer ezels tussen scharreln is mie ook nait vrumd. Mor n wandelnde takke?

Ach, wat dut t òf. As t mor pozitieve effekten het.

En as der mor gain zundeb(r)okken van kommen….

Vrumdgoan

“Schenk mie mor gaauw even n kop kovvie in, k heb hoast!”

Ik kon t nait òfkieken. Buurman Jan zat, veur k derop verdocht was, al aan de keukentoavel. “Wat nou”, zee ik. “Lu zo as wie huiven ja niks meer, wie maggen ja alles. Dat is t veurdail van op penzioun wezen. Duvel zit die toch nait op d’hakken?”

“Man, hol mie derover op”, reageerde buurman Jan vergrèld. “Ik mout votdoadelk weer thuuskommen. Mien Griet het mie de wacht aanzegd. Dij het lezen dat de moand september n populaire moand is om vrumd te goan. t Schient dat bie lu d’hormonen din t mainste jeuken. De tied tussen t ìnde van de zummer en t begin van t noajoar is slim in trek veur “van dizze op n vrizze”. Waist wel woardeur dat komt?”

“k Zol t nait waiten, mor as k t zo inschat kinstoe mie dat wel vertellen. Dien Griet het die t vast hoarfien uut de douken doan”, zee ik en ging der ais even goud veur zitten.

Buurman Jan vervolgde zien reloas. “Dat komt omdat mennegain der in de vekansie achter kommen is dat de knientjesdoagen aal meer betuun worden. Heur reloatsie is transformeerd in n REL-oatsie. Dus strunen der dizze moand op de waarkvlouer veul vrumdgangers rond. t Is ain en aal wupperij in direksiekoamers, kopieerhokken en mageziens. t Binnen deurgangshuzen veur tanga- en sliplozen. Mien Griet het doarom de teugels aanhoald. Lokoatsies boeten ons aigen haim binnen veur mie dizze moand taboe.”

“Doar kin k mie wel wat bie veurstellen. n Man mit n goddelk liggoam zo as doe is t prototype van n vrumdganger. Dien Griet het doarom alle reden om zok zörgen te moaken.”

Buurman Jan stapde noa ain kop kovvie gaauw op. Zien Griet haar hom goud onder stuur, ook al was t bie heur vast nait doaglieks sex, drugs en rock’n roll.

Tja, t kin soms vrumd goan in t leven……..

%d bloggers liken dit: