Posts tagged “werkvloer

Zundeb(r)okken

“Wat zit ter in dij lege augurkepot? Zo te zain bist ter slim bliede mit, omreden kikst nait as n zoerebrijhapper. Of het dien Griet heur akkertje in t zoad en het ze verlet van nije zoere bommen. Houveul moand is ze al hìn?”

Buurman Jan was even binnenwupt veur n kop kovvie en zat op stoule aan de keukentoavel mit veur zok n gloazen pot. Ik was slim benijd wat dat te beduden haar.

“Niks gain akkertje in t zoad. Hou komst ter wel bie man”, reageerde buurman Jan as deur n ieme stoken. Nog n handenbindertje derbie? Konst wel nait wies wezen. Ik heb aan mien Griet genog. Nee, ik heb Takkie mitnomen. Dizze pot is nait leeg. Kiek, in Engeland schient t trendy te wezen dat je joen hond mit noar t waark nemen. Dat verhoogt de sfeer. Der wordt veul minder havveld en t schient n therapeutische invloud te hebben op bekstókken en hapscheren. Nou, dat lèste sprak mie wel aan. Dus heb ik mie ook n huusdaaier aanschafd.”

“Zo, en nou hoopst doe dat dat n pozitieve invloud het op dien Griet,” zee ik. “En, kinst proefondervindelk al t rezeltoat analyzeren en konkluzies trekken?”

“Nou nee, dat nog nait”, zee buurman Jan. “Ik neem Takkie overaal mit noar tou. Ook as wie bosschoppen doun. Ik zet Takkie din veur in de kare. Mooi man. Ik heb t idee dat dij dat zulf ook schier vindt.”

“Is t mannechie of n vraauwchie?” wol k waiten.

“Doar bin k nog nait achter”, zee buurman Jan. “t Is in elks geval n Carausius morosus, n Indische tak van de wandelnde takkenfemilie. Ik kon ook n Phyllium Giganteum kriegen mor dij wordt vast te groot veur mien augurkepot. Kom ik goa mit mien potterrarium weer noar mien Griet. Ik wil dammeet Takkie nog even verrazzen mit wat schone humus en nije onbemeste potgrond. Tjeu….”

t Was mie wat. Kiek, dat ter op de waarkvlouers pepiertiegers rondlopen is mie wel bekìnd. Van burohengsten heb k ook wel ains heurd. En dat ter aaltied wel ain of meer ezels tussen scharreln is mie ook nait vrumd. Mor n wandelnde takke?

Ach, wat dut t òf. As t mor pozitieve effekten het.

En as der mor gain zundeb(r)okken van kommen….

Vrumdgoan

“Schenk mie mor gaauw even n kop kovvie in, k heb hoast!”

Ik kon t nait òfkieken. Buurman Jan zat, veur k derop verdocht was, al aan de keukentoavel. “Wat nou”, zee ik. “Lu zo as wie huiven ja niks meer, wie maggen ja alles. Dat is t veurdail van op penzioun wezen. Duvel zit die toch nait op d’hakken?”

“Man, hol mie derover op”, reageerde buurman Jan vergrèld. “Ik mout votdoadelk weer thuuskommen. Mien Griet het mie de wacht aanzegd. Dij het lezen dat de moand september n populaire moand is om vrumd te goan. t Schient dat bie lu d’hormonen din t mainste jeuken. De tied tussen t ìnde van de zummer en t begin van t noajoar is slim in trek veur “van dizze op n vrizze”. Waist wel woardeur dat komt?”

“k Zol t nait waiten, mor as k t zo inschat kinstoe mie dat wel vertellen. Dien Griet het die t vast hoarfien uut de douken doan”, zee ik en ging der ais even goud veur zitten.

Buurman Jan vervolgde zien reloas. “Dat komt omdat mennegain der in de vekansie achter kommen is dat de knientjesdoagen aal meer betuun worden. Heur reloatsie is transformeerd in n REL-oatsie. Dus strunen der dizze moand op de waarkvlouer veul vrumdgangers rond. t Is ain en aal wupperij in direksiekoamers, kopieerhokken en mageziens. t Binnen deurgangshuzen veur tanga- en sliplozen. Mien Griet het doarom de teugels aanhoald. Lokoatsies boeten ons aigen haim binnen veur mie dizze moand taboe.”

“Doar kin k mie wel wat bie veurstellen. n Man mit n goddelk liggoam zo as doe is t prototype van n vrumdganger. Dien Griet het doarom alle reden om zok zörgen te moaken.”

Buurman Jan stapde noa ain kop kovvie gaauw op. Zien Griet haar hom goud onder stuur, ook al was t bie heur vast nait doaglieks sex, drugs en rock’n roll.

Tja, t kin soms vrumd goan in t leven……..

Respekt

t Was weer ains zo wied.

Onze grode femilie haar weer n soort van reünie. Schuld doaraan was dit moal Stientje. Dij haar 48 joar leden t levenslicht aanschaauwd en zodounde toog op dij zundag t haile woagenpaark, van d’olle Lada van oom Graddes tot aan d’aal-vaar-rad-aangedreven-SUV van neef Derrick op t haimstee van Stientje en Evert aan. t Was elk moal weer n komplede occasion-show. Blonbloazende clowne Jippo ontbrak ter nog mor aan.

Dou elk de nije aanwinsten weer bekeken en goudkeurd haar was t tied om t verbaauwde boerderijchie te betreden. Veur zaten de vraauwlu en achter in de keuken de manlu, omreden dat was dichter bie de kratten bier. Op beune bounderden de grommen hìn en weer tussen de dreuge bonen en de siepels.

k Wait nait hou of joen verjoardoagen verlopen, mor dij van ons binnen aaltied slim veurspelboar. Swoager Eppo het aaltied last van zien rogge en was nog aal op steun. Steun haar ook neef Flip. Dij was net van de vraauw of en luip bie d’avvekoat vanwege d’omgangsregeln veur de kinder. “t Wief wil nait om liek,” zee e. Ook de stainswèlle van oom Hannes, t viefde kunstgebit van oldste bruier Haarm en de meedsienen tegen d’iemege borst van swoagertje Tjakko kwamen veurbie. En dat aal tussen de keze, d’hompen dreuge worst en de zulfgedraaide gakbaaltjes van Stientje deur.

Mor nij was t onderwaarp betrevvende neef Jannes. Dij haar al n joar of wat n beste betrekken bie n overhaidsinstellen, woarvan ik de noam mor nait nuim. Hai haar al n moal of wat snaard dat hai t doar zo noar de zin haar. Dit moal kreeg hai de wind van veuren. Femilie zag nou kans om snakkerd Jannes te kakken te zetten.

Elk was t nait ontgoan dat n rapport aantoond haar dat t personeel doar op t heden in n daibe krises zat. De waarkmotivoatsie haar slim te lieden. t Was zulfs zo dat de nije bakoven van swoager Kees beter zulfraainegend was as t personeel doar.

Regelmoateg stonden ze op de waarkvlouer tegenover mekoar as kappershoanen. Zulfs de lu mit hoar op de koezen stonden òf en tou te trillen as n ruske. Ook schenen der gounent te wezen dij mainden dat ze belangrieker waren as d’aandern en doarom rondluipen as n koater in de mörgendaauw.

Volgens t Dagblad, dij inzoage had haar in t rapport, zat t aal vast op de gebrekkege interne kommunikoatsie. Ondanks dat de perseneelschef veur elk n buutsmobieltje aanschaft haar. Ook Jannes haar zo’n piepdeuske aan n klippie aan zien boksembore hangen: t rood frontje van t apperoat leek traauwens slim bescheten bie zien knarriegele daze. Mor dit terziede.

Nee, neef Jannes haar n swoare middag. Eppo zee nog dat e lezen haar dat t belangriek is dat verantwoordelken de liggoamstoal van d’ondergeschikten begriepen. Mor ja, as je te moaken hebben mit krikhoantjes, koakelhìnnen, grootbekken en waark- en luxe peerden vaalt dat nait tou.

Dou k soavends thuus kwam trippelde d’hond mie kwispelnd tegemuide en keek mie mit zien traauwe broene ogen aan. Hai dee dat mit ain en aal gezonde openhaid.

“Tja, t betrachten van wederzieds respekt kin ook zunder t opstellen van rapporten,” docht ik.

Wat kinnen honden toch veul, wat veul mìnsen nait kinnen……..

%d bloggers liken dit: