Posts tagged “stress

Buurman Jan : As……

“Moi, hier bin k weer. Mien Griet en ik binnen gusteroavend weerom kommen. Onze oaventuurleke raaize noar Oekraïne is op n fiasko uutdraaid. Wie waren nog mor net over de grìnze of mien Griet kreeg t in de kop om weerom te goan. Dat vuil nait tou, mor uutìndelk is t ons lokt om via n lange ommelandse raaize thuus te kommen. Mien Griet zee net nog: t is overaal in de wereld n soepzootje.”

Doar wol k buurman Jan dails geliek in geven. Mor ik kreeg gain kans.

“k Las net nog in t Dagblad dat ter in Engeland n minister is dij wil dat, as je as bewoner mit joen aigen huus aan de loop willen, d’haile buurt eerst insproak hebben mout. Der mout din stemd worden over welke materioalen je wel of nait bruken maggen, of je wel of gain zoadeldakje in mekoar knutern maggen, over de grootte van joen akkenailtje, körtom over t haile baauwproses. Man, je zollen mor in n stroade wonen mit bloots netuurwappies. Din wor je dwongen om achter in joen toene n olle plee mit zo’n holten deksel te installeren. Ik zeg die dit: mien Griet is slim stèld op heur privé en dat gaait van t aanrecht tot in de plee. Man, overaal is ja wel wat. Dat hebben wie tiedens onze raaize ook konstateerd. Op òfstand lonkt aandermans leven, mor as je der maank zitten vaalt t voak tegen. Doarom binnen wie ook weerom kommen.

Mor t is hier nait veul beter. Lu hebben t drokker mit aandern as mit zokzulf. En der binnen teveul dij oordailen over dingen dij ze nait begriepen. Aal dij zoesklötten doun niks aans as liepen en miepen. Onze regeren is al nait veul beter. Ik las dat alle schoulen binnenkört n team van “deskundegen” over de vlouer krigt om heur toal- en rekenonderwies op te krikken. En dat geldt ook veur t vak burgerschap. Nou, dat vullen ze vast in mit waike woke-lezzen. Mor k zeg die dit: kinst ter op reken dat ter binnenkört hail wat biespiekertoko’s uut de grond wazen. Zoksoort initiatieven waarken as pokon op mien Griets geroaniums. Woar subsidiegelden stromen doar zwemmen ook profiteurs. Dat is nog nooit aans wèst.

Mor ehhh……, ik goa nou weer noar mien Griet. Dij het de kovvers vast al uutpakt. Je mouten t waark ja aan deskundegen overloaten, nee din? Boetendes, zai krigt van mie ook ja subsidie. Nou tjeu…..”

Buurman Jan was in aal dij weken niks veraanderd. Zien kiek op de wereld was nog aaltied geliek. Aan ding was wel aans: hai was nait toukommen aan zien kop kovvie.

k Mos nog even denken aan dij biespiekertoko’s. Ik docht aaltied dat ter al goud opgelaaide deskundegen veur de klazzen stonden. Mor ja, dij lu hebben t vast te drok mit onnut, streefstrapatsen en stressvergoaderns. Zo’n “deskundege” wezen, dat liekt mie wel wat. Joe richten op n poar vakken, gain oldergesprekken, gain verplichte noaschoulens, gain boetenschoolse fratsen, gain putenplakkerij, gain………..

Man, as ik leerkracht was………..

Buurman Jan: jodelahiti

“Wat bist ja vroug vandoage.”

Buurman Jan was net aanschoven aan de keukentoavel veur zien kop kovvie en hombe kouke.

“Joa, mor dat het n reden,” zee hai. “Mien Griet begunt tegenwoordeg elke mörgen mit n jodellaid. Vanmörgen was dat ‘Auf dem Berg, da steht a Hütterl’ Zai het noamelk lezen dat zingen stimulerend waarkt. Ik von de leste tied al dat zai smörgens oardeg laank onder de douche ston en ik heb op n gegeven mement even stiekem deur n glieve van onze douchdeure glopen. En joa hur, doar ston mien Griet. Poedeltjenoakt en mit de stromende douchekop as mikrofoon veur zok te jodeln.”

“Kin zai din wel zingen?” vruig ik veurzichteg.

“Nee man, mor dat duurf ik nait tegen heur te zeggen. Dat is ja nait goud veur d’harmonie. t Schient dat je deur te zingen minder strezzeg worden. Teminnend dat zegt mien Griet. En as je dat onder de douche doun staarkt t ook nog joen zulfbewustwezen. Want mit n gobbe wotter derbie waarkt t dubbelop. Boetendes is t goud veur t haart.

Mor dat is t slimste nog nait. Zai wil nou dat ik elk moal mit jodel. Want as wie mit ons baaident touglieks zingen sloagen onze haarten op n gegeven mement persies in de moat. Net as tiedens onze knientjesdoagen vot noa ons traauwen. En n gezoamelk haartritme is weer goud veur de bloudsomloop. En nou wil zai ook nog vioulles nemen, want t bespeulen van n instrument schient goud te wezen veur d’ainmoud en t soamenspul tussen pokkel en benul. Stel die toch ains veur: elke dag dat getjilp op zo’n jammerholtje. Man, ik mout ter nait aan denken.”

“Nou, doar bist mooi kloar mit. Elke dag dat gefiedel en gejodel aan de kop,” zee ik mit gespeuld leedvermoak.

“Tja, mien Griet zee dat d’evoluutsie van ons mìnsen hieraan ten grondslag ligt. Vrouger konnen ze in de wildernis overleven omdat ze alle geluden votdoadelk herkennen mozzen. Lu’s leven hong der dou vanòf of ze onderschaaiden konnen of t n geluud was van t ruzzeln van n doedhoamel of dat t de voutstappen van n schiere deern, n dikke bere of van n swaarde panter waren. Mien Griet kin mit heur meziek ook veul beter funksioneren. Zai wil zok doarom ook nog abonneren op Spotjefaai. Doar wil ze din veur elke gemoudstoustand n apaarde pleelieste soamenstellen. Dij wil ze din mit n app òfspeulen op heur buutsmobieltje en beluustern mit heur bloetoet-oordoppen. Zo kin zai din tussen de spruutjes en waalze bonen op de meziek van bieveurbeeld ‘Die Jodeljungs’ pozitief deur onze ploatselke super swieren. Want mien Griet is gek op n drijkwartsmoat. Meziek is d’ainege drug dij gain nevenwaarkens het, zegt zai. Nou ik zeg die dit: dat is nait woar. Ik wor stoapelgek van heur meneuvels. Nou tjeu. t Is zo stoadegaan tied veur mien jodelduet.”

Vergisde ik mie of heurde ik hom achter t huus zingen of jodeln ‘Ich plakke ein dirndl hinter das behang’.

Nou ja, gelokkeg is t wel of nait herkennen van jodelderij veur mie nait van levensbelang. Jodelahiti…….!

Buurman Jan: grafstemmen

“Dou mie mor gaauw even mien twijde kop kovvie, want din dou k mien kuierlatten onder en goa k aan de loop mit mien ontstresstherapie.

“Zo, dat is ja wat nijs. Doe en stress. Hou dat zo?” vruig ik.

“Nou kiek, mien Griet het viteminepillen en supplementen kocht om meer weerstand op te baauwen tegen bieveurbeeld moudelooshaid en zoerproemerij. Dat schienen veulveurkommende biewaarkens te wezen van de pandemie. Mor ik zee tegen heur dat ze oppazen mout wat ze opvret. Mien ol opoe zee vrouger aaltied: via de mond en de kont zit je loater in de stront. En dat is gain onzin, want der schient tegenwoordeg n soort van schiethuusplietsie te wezen dij in de goaten holdt wat ter op t riool loosd wordt. Ze kinnen dat zulfs per huusholden achterhoalen. Dus ik zee al tegen mien Griet: paas mor op, wast ter in stopst komt ter ook weer uut.

Och, op zich heb ik zulf niks te kloagen. Ik zet thuus geregeld even mien oordoppen op. Dij waarken op bloetoet most waiten. Mor wat hail goud is, is t mieden van lu dij d’haile dag zitten te zemeln, te zoezen en te nepnijzen op Facebouk. Dij lu heb ik aalmoal ontvolgd of blokkeerd. Boetendes win ik mie din ook nait meer op over aal heur toal- en spelfouten. En zo lees ik ook niks meer over komplotterijen. Man, wat mout ik nou mit woanwiezen dij ìnkeld kommentaren mor zulf gain oplözzens aandroagen.

Mor goud, de leste doagen bin k dus drok dounde mit mien anti-stresstherapie, mien doagelkse wandeln. Tiedens dij wandelderij bin k aalgedureg even aan t ‘fuckstampen’. Ik heb noamelk lezen dat dat n hailende waarken het op joen ainmoud. Kiek, dat fuckstampen dou je bie veurkeur op n mement dat je allìnt binnen en gainaine joe zain of heuren kin.”

“Zo, en wat mag dat din wel wezen, dat fuckstampen?” wol ik waiten.

“Nou gewoon: even hail haard mit de vouten stampen terwiel je ‘fuck’ roupen”, zee buurman Jan. “Zo van: zoesklödde-fuck (stamp), Corona-fuck (stamp) of pandemie-fuck (stamp). t Laifst dou k dat op t stille loantje achter op t kerkhof. Doar kin k mie even schier ontloaden en alle drok van mie òfstampen. Nou, tjeu. Ik goa votdoadelk noar t kerkhof.

Oh joa, nog veul zegen. Was k hailendaal vergeten.

Veurdat d’achterdeur dicht sluig heurde ik in de gange n haard gestamp. De kopkes stonden te rabbeln op de keukentoavel. En ik kin mie vergizzen mor ik mainde buurman Jan te heuren mit: ‘mien Griet-fuck’.

Tja, veur n grafstemmen hof buurman Jan bliekboar nait ìnkeld op t kerkhof te wezen……..

%d bloggers liken dit: