Posts tagged “streektaal

Dik

k Wait nait of joe dat ook overkomt, mor ik luuster touvalleg wel ais noar n bèlpergram op de radio. Man, man, man. Woar lu zok toch nait aal dik om moaken. t Schient n welvoartszaikte te wezen. t Zal joe vast ook opvalen dat lu de dikste drokte moaken kinnen om n schietscheterghaid. En as je der acht op geven is t net of der gain dikhoeden meer rondlopen. Of t nou n dikke moeke, n dikke barries, n dikke boer, n dikke vreterd, n dikkop of n dikschieter is, elk schient zok tegenwoordeg dik te moaken, terwiel dun in de mode is. Traauwens, “dik schaiten” bie t neutenschaiten is ook nait aan te bevelen. Dat kost joe geld of neuten. Nee, din kin je beter “dik-en-dun” schaiten.

Mor wees ais eerlek lu: t zit ter dik in dat ie vrouger n dikke deugnait wèst binnen, of dat ie zo aine kinnen. En meschain bin je gusteroavend wel dik aan de swier wèst en bin je dik doen op nust kommen. Ik goa der vanuut dat je zulf t stuurrad nait in handen had hebben. Ik hoop noamelk dat dij lu pakt worden en n dikke bekeuren kriegen. Zoksoort lu kriegen van mie n haile dikke min. Lu dij mit draank op achter t stuur kroepen heuren bie n dikschieterliere in t hok te zitten. En ik zeg joe: doar kin je nait lekker dikkedakken. Meschain n bordje dreuge dikke ries of zokswat. Nee, doar hebben ze t nait dik op t zin.

Waiten ie wel dat “dik” van vraauwlu manlu moaken kin? Hou of dat din wel meugelk is, wollen ie waiten? Nou, let op. 

De vraauw en ik waren gusteroavend mit 150 man dik op n bruloft…….

Buurman Jan: woorden

“Man, wat hest wel op de kop. Is t zo kold boeten?”

Buurman Jan was de keuken inkommen mit n kapusjon op de kop en luit zok dele zakken veur zien kop kovvie en snee Grunneger kouke.

“Nee man, temperatuur vaalt ja mit,” zee buurman Jan. “n Dikke winter hebben we ja nait. Nee, ik bin nijmoods, ik heb n oedie.”

“n Wat? n Hoodie bedoulst zeker,” zee ik.

“Dat zee ik,” antwoordde buurman Jan. “n Oedie is tegenwoordeg ja in de mode. Nou, mien Griet en ik hebben ons elk aine kocht. Mien Griet kon eerst gain keuze moaken. Vraauwlu ja. Zai het n swientjeroze, n kouschietengruine en n moesgrieze aanhad, mor t is op n wupkoarentjeblaauwe uutdraaid. Mien Griet wol der ook nog n leren boksem bie, mor dat heb k heur òfroaden. Dij spande heur noamelk om de kont. Gain kiek geliek bie mien Griet. Dou mien Griet noa drij ketaaier heur keuze moakt haar heb ik n retro swaarde kozen, omreden retro is de trend op dit mement. Kiek, mode mout je volgen, nee din? Ook al zaI t hemd boven de boksem, ik dou mit. Zo’n oedie is n soort van maauwhemd mit lange maauwen en mit n kapusjon. En dat komt mit n dikke poeste wind goud van pas. Ik heb mie der ook nog n biepazend pokkeltaske bie kocht. Doar paast mien telefoon schier in.”

“Zo, din hest zeker ook sneakers aan de vouten en n spiekerboksem mit scheuren en goaten,” zee ik wat nittjend.

“Nou nee dat nou weer nait,” zee buurman Jan. “Je mouten kerke wel midden in t dörp loaten. Ik wil nait bie de weg lopen as n slobbertje: zo’n snokkel dij n voale boksem om de kont hangen het mit t kruus tussen de knijen. Boetendes wil k der ook nait bielopen as n Don Jan dij as n magneet waarkt op alle vraauwlu. Mit mien seksepiel kost mie dat allìnt mor geld. En de kans dat je metooslachtovver worden is tegenwoordeg ook nait ondenkbeeldeg. Nee, ik heb aan mien Griet genog.

Nou tjeu, ik goa noar mien Griet. Mor ehh…. ik wait nait of ik aankommen weke der weer bin. Mien Griet en ik goan noar d’Oekraïne. Vechten veur de vrijhaid. Vechten tegen de ruzzen.”

Buurman Jan haar in ain boksemwams deur reveld. Ik haar der gain woord tussen kregen. En veul was k ook alweer vergeten.

Mor din zien lèste woorden. Dij bleven hangen…..

Wind

t Waark blift in de wereld en wie goan der uut. Das woar, mor wil je nait aal te vroug boeten de boot valen zal je t waark nait links liggen loaten kinnen. Je mouten wat uut stro zetten, want van de wind kin je nait leven.

Tja, wind……

Der binnen lu dij aaltied as de wind aan t waark goan. Waark is noamelk wind op heur meulen. En as t heur din ook nog veur de wind gaait, din hebben ze hailendaal reden om as de wind te lopen. Mor bedenk wel: veur de wind binnen t nait aalmoal scheuvellopers.

Nou is d’aine wind d’aandere nait. n Gulle wind kin je beter mor nait tegen hebben, en as je de wind van veuren kriegen bin je veul wieder van huus. Ook Veendammer wind is nait te begeren. Och, ie kinnen ja aaltied nog n wind loaten, nee din. Loat in elk geval de wind nait deur d’hekken waaien. En wat ook nait deugt? n Krimpende wind, floitende vraauwlu en vechten tegen windmeulens.

Nou wait ik wel: dij nait woagt, dij nait wint, mor veur je der op verdocht binnen wait je nait meer uut welke windstreek de wind waait. Alhouwel: vandoage komt e veurnoamelk uut t westen……

Buurman Jan: pauperparredies

“Hest nog wat plankjes liggen? De vogelhokjes van mien Griet binnen aan vervangen tou. Dij van d’iemebieters binnen verröt en de bodem van d’hokjes veur de kaarzebikkertjes binnen der kompleet onderuut zakt.”

Buurman Jan kwam bliekboar nait ìnkeld veur n kop kovvie.

“Och, ik heb nog wel wat achter in t holthok liggen, mor volgens mie kinst beter wat plankjes bie de baauwmaarkt vothoalen, want t is nait veul deegs,” zee ik.

“Hoalen?” Buurman Jan reageerde as deur n ieme stoken. “Nije plankjes binnen ja veul te duur, man. Mien Griet en ik waren guster in n baauwmaarkt en vruigen aan n snokkel doar om road veur wat geschikt holt. Dou mien Griet heurde wat dat kosten mos het zai zok votdoadelk omdraaid. Man, alles is ja wel viefmoal zo duur worden. Mien Griet holdt van vogeltjes in toene mor zai het gain vogel in de kop. Ik wol heur as troost n boske bloumen geven. Nou, dat is hom ook nait worden. Doar heb ik gain € 25,— veur over. Dat is omrekend ja meer as 50 gulden. Man, n gekkenboudel is t. Ik poot wel n poar tudeltoantjes in n pot. Kiek, elk schot is gain eendvogel, mor tegenwoordeg vaal je overaal in de dikke priezen. Man, even op n terras zitten kost ook al n vermogen. De wereld is deurdraaid. Bie d’aine mout je geld tougeven, bie d’aander mout je betoalen. n Gekkenboudel is t. Ik zeg die dit: der binnen lu dij ons geern votkwienen zain in heur verpauperparredies. Mien Griet en ik binnen din ook slim ongerust over de gevolgen van d’infloatsie en aal dij klimoatmoatregeln. Dij kosten ons klaauwen mit geld. Swoagertje Eppo is der al tou overgoan om te investeren in zien erotisch kaptoal. Mor in dizze tied, woarin elke tounoadern tot t vraauwelk geslacht joe fatoal worden kin, liekt mie dat n riskante ondernemen. Ik hol mien raive laiver onder aigen dak. Boetendes, mien Griet holdt ter ook nait van om raive in de manne te hebben. Tja, geld zöcht geld en schit op bulten en je kinnen de duvel der mit dansen loaten. Dat is nog nooit aans wèst. Ik zeg die dit: t wordt binnenkört te duur om old te wezen. Nou tjeu, ik struun nog even in dien holthok. Meschain kin k mien Griet toch nog bliede moaken.”

Buurman Jan vertrok en ik docht: t Is inderdoad ongeliek verdaild in de wereld. In tieden van nood bliekt elk moal weer dat bepoalde lu veul geld tot n sloot uutgroaven, terwiel aandern heur leven verteren mouten in aarmoude.

n Pauperparredies is van alle tieden…..

Buurman Jan: greep

“Ik goa op kurzus. Noar n griepkurzus of beter gezegd: n grepenkurzus.”

Buurman Jan was nog mor net aan de keukentoavel dele plofd of zien haart luit zien revel alweer overlopen.

“Wilst die ook even bekwoamen in d’Hollandse greep? Hest zeker lezen dat dij greep in Engeland verplicht wordt as de bestuurder doar uut d’auto stapt,” zee ik.

“Nee man, der is de lèste tied ja zoveul te doun over grìnsoverschriedende handtastelkheden. Nou, zokswat moakt mie as eerzoame man slim onzeker. Ik wait nait meer wat nou wel en wat nait meer kin en mag. Boetendes vaalt t mie op dat mien Griet de berichtgeven hierover aldernoarst schaarp in de goaten holdt. Lestdoags zee ze nog dat ik t nait in de kop kriegen mos om pikeur te worden.”

“Tja, doar bistoe ook ja veul te old veur. Krom as n houpel veurover op n peerd. Dat is niks veur die,” zee ik taargend.

“Nou nee, dat bedoulde mien Griet nait. Zai het bie heur doagliekse kruuswoordpuzzeltjederij aargens lezen dat ‘pikeur’ ook ‘laifhebber van vraauwlu’ betaikent. Dus het ze mie votdoadelk de wacht aanzegd. Ik mout in t vervolg dus hail goud oppazen woar of ik heur griep. Nou, en op dij kurzus krieg k holvast over alle greepmeugelkheden dij binnen de grìnzen van fersoun liggen. Man, t kin toch nait zo wezen dat ik grieplam wor omdak benaauwd bin veur de meugelke gevolgen. Nee, k wil op körte termien vasteghaid hebben veurdat mie d’angst in zien greep krigt. Dammeet krieg k mien eerste les. As k mie nait meer vergriep, kin k mit n gerust haart de Heimlich- en de Rautekgreep toupazen zunder dat ik doar trammelant mit krieg. n Mìns mout ja hulpvoardeg wezen in tieden van nood. Kom, ik goa eerst nog even noar mien Griet veurdat ik noar mien les goa. Tjeu…”

Buurman Jan haar t ter mor drok mit. Grieperij haar hom in zien greep kregen. Ik mos onwillekeureg denken aan ‘DE GREEP’. n Stomme film van acht menuten uut 1909: d’eerste Nederlandse horrorfilm ooit. n Film over n overspeulege vraauw.

Grìnsoverschriedend gedrag in 8 menuten. De griezel lopt joe over de graauwel…..

Buurman Jan – hoogtepunt

“Hest t ook mitkregen? Dat van dij man dij n noodgeval haar op n vlochtstrook bie Amsterdam? Zien noodgeval was zien snikkel. Tja, nou kin je netuurlek wel ains slim neudeg mouten, mor dat was bie dij snokkel nait t geval. Hai kon zok nait meer bedappern en haar jank noar n hoogtepunt. Kiek, mien ol opoe zee vrouger aaltied: As t joe jeukt aan kop en tonen hejje last van joen hormonen. Nou dat haar dizze stumper ook. Hai keek op de vlochtstrook noar n ‘netuurfim’. Volgens mie wast zo aine as “Jodel Mir Nog Ainmahl”. Nou, zien hoogtepunt was n dikke bekeuren. Dikke pech dus, mor nait volgens de verkeerswet.

Mor t mooiste komt nog. Hai wol zok doar onderuut lullen mit n kutsmoes. Hai zee dat e zok veurnomen haar om gezonder te leven. En hai haar lezen dat je dat doun konden deur beter te sloapen, meer te laggen, gezonder te eten en te zörgen veur joezulf. Nou mit dat leste was e nou net dounde wèst, zee hai. Zo kon e zien energieniveau weer aanvullen en op paail brengen. Boetendes haar e lezen dat je minder VERbruken mozzen mor meer HERbruken. Nou, ook dat was n tip dij e doar op de vlochtstrook opvolgd haar. Der waren wel nije of revurbievertuten te koop, mor hai wol toch geern zien aigen raive bruken. Mor goud, dij agenten hebben vast in heur voesies lagd. Man, man, man, wat binnen der toch ook veul onbelullen in de wereld.

“Ehh….., onbenullen bedoulst zeker,” zee ik.

“Dat zee ik”, zee buurman Jan. “Kom ik goa weer noar mien Griet. Kieken wat veur hoogtepunten dat oplevert.”

Buurman Jan luip kwiek noar huus, mor zien Griet kinnende lagen der vast daiptepunten op hom te wachten. Och, hai kon ja aaltied nog de ‘vlochtstrook’ opzuiken en hier bie mie in de keuken zien energie weer op paail brengen mit n lekkere kop kovvie en n dikke snee Grunneger kouke…….

Buurman Jan: bie Eppie….

“33.313! Most die veurstellen. Smörgens om 1 sekonde over negen kregen wie nummer 33.313 en t zol ongeveer 230 menuten duren veur wie aan de beurt waren.”

Buurman Jan haar mor zuneg tied om zien kop kovvie leeg te drinken. Hai mos dudelk zien aai kwiet over de gang van zoaken omtrent dij opknapsubsidie.

“Mor t wer n veul langere zit. Teller luip dele as dikke stront in n trechter. Mien Griet kneep hom op n duur as n daif. Zai was bange dat onze kompjoeter in de dodderstand goan zol en dat wie din de snuit òfvegen konnen. Man, wie hebben der gain eten bie had. Wie duurfden gain elektrieke vertuten aan te zetten. Stel die veur dat de stoppen knappen zollen. En zo hebben wie dik 15 uur noar ons beeldschaarmke glopen. Ik haar veur de zekerhaid n medioaspeulertje opstart. Din bleef mien kompjoeter ja aan de loop, nee din? Doarin heb k din mor ain laidje in d’herhoalmodes zet zodat de kans dat mien spultje vastlopen zol zo klaain meugelk was.”

“Dat was loos bekeken”, zee ik. “As t speulertje stil vuil din was de görde goar.”

“Krek”, ging buurman Jan wieder. “Mor goud, wie hebben zo d’haile dag luusterd noar ‘Don’t Worry, Be Happy’ van Bobby McFerrin. Wie mozzen de moud der ja inholden, nee din? En wie konnen t ja zittend verdainen. Dus kozen wie n vrolek deuntje. In t begun zongen wie baaident gezelleg mit. Ik uut volle borst, mien Griet uut twije. Wie haren der ja alle vertraauwen in dat wie man in bonus worden zollen. Mor op t lest zat t ons hier en zat t ons doar. Wie waren op n duur zo stief as n bukken.

“Doar kin k mie wel wat bie veurstellen,” zee ik. “En hou is t òflopen?”

“Nou, wie begonnen hom te kniepen dou wie tegen middernacht nog nait inloggen konnen. En inderdoad: wie kregen nul op t rekest. Wie waren de lul. Of beter: ik de lul en mien Griet de lullin. Wie mouten ons ja schikken in dat gendergedram. Mor goud: dou t dudelk was dat wie floiten konnen noar de sìnten zong mien Griet nait meer ‘Don’t Worry, Be Happy’ mor ‘Subsidie Bie Eppie’. Wie haren noamelk op Facebouk lezen dat swoagertje Eppie de buit wel binnen haar. Körtom, dij opknapsubsidie wer veur ons n òfknapper. Kom, ik goa mien Griet wat opbeuren. Tjeu!”

Buurman Jan ging op huus aan. Hai was zichtboar nait happy. Sneu ainglieks. Zit je as n swangere daipzee oktopus te gloepen veur joen kompjoeter krieg je n sneue neuze.

Mor ja: Eppie was in elks geval happy……

%d bloggers liken dit: