Posts tagged “samenleving

Potten

“k Heb die d’haile week nait zain ja. Wast wat lebait?” Buurman Jan was d’achterdeure binnenkommen en ging aan de keukentoavel zitten. “Nee, dat nait,” zee hai. “k Mos even biekommen van de vekansie. Wie zaten op n boerencamping woar twij vraauwlu t spultje bestierden.

t Waren twij potten. Twij potten dij mie t leven zoer moakt hebben. Elk moal as k dij noa t eten òfzaipde bie de sentroale gleerbak ston der n doedel noast mie te reveln. En doar kin k hailendaal nait tegen. Denk je in alle rust even zunder joen Griet d’òfwaskwaste hanteren te kinnen, staait ter elk moal n kwedeldeuze noast joe dij heur haile laif en leed aan joe mitdailt. Zai kwam uut Potterwol, haar last van zinkens in t lief, haar n kaalknoagel op heur linker dikke tone en was schaaiden zee ze.

Elke dag weer bood ze mie heur kaalknoagel aan. Ze vruig mie zulfs of ik heur doar soavends wel wat Opoe Deldog opsmeren wol. Dat holp meroakel en ik haar doar de juuste handen weer, von zai. Volgens mie ston zai d’haile dag te gloepen in heur veurtìnde. En zo gaauw ze mie in de smiezen kreeg gingen bie heur de broodkrummels steken.”

“Nou, din zag zai zeker wat in dien goddelk liggoam,” nittjede ik. “Tja, din goan d’hormonen op de loop.” En ik zag t haile kaberet veur mie.

“Och man, loop toch hìn schieten kirrel”, reageerde buurman Jan as deur n ieme stoken. “As ik mit zo’n doedel traauwd wezen zol en ik zat mit heur in n kedeltje din kroop ik weer tot t toetje uut. Man, der lopen mie toch vrumde kostgangers rond. En nait allìnt op dij camping.”

Doar mos k buurman Jan geliek in geven. Gelokkeg kwam dat nait aalmoal in t nijs. Stel joe veur. Behaalve as t BN’ers en aandere hotemetoten betreft. Lu van de regeren bieveurbeeld. t Is doar ain pot nat. Dij trekken op dit mement aalmoal de keudel in. Ze binnen demissionair, mor worden ook nog depressionair, groaperionair en besijbelionair. Dij moaken der echt n potje van. Boetendes: potverteren is heur hobby.

“Nou, ain ding is zeker. Ik bin doar mooi op de kovvie kommen”, heurde ik buurman Jan deur mien miemeroatsies hìn mottern. “t Was zunde van t geld. Ik heb ja ìnkeld mor n lutje penziountje en wat AOW. En dat is gain vetpot.”

“Nee”, docht ik, “en vergeet dien Griet nait. t Is bie die inderdoad gain bottertje boven.”

“Nog n kop kovvie?” vruig ik. “k Heb nog n pot vol……..”

Knipt en schoren

Volgens de berichten moaken korrupsie en maffiapraktieken ons laand verröt. Veul lu aan de top schienen geregeld de baist uut te hangen. Ook d’òfgelopen doagen bleek wel weer dat veul lu t “wat-kin-mie-t-volk-verröddekonten-virus” oplopen hebben.

Zo was doar aine Berhard, n man van stand, dij artiesten veur nop optreden loaten wol. Volgens mie organizeert hai wel ains evenementen en ik stel mie zo veur dat zien soort volk aan n ìndje worst mit n blokje keze nait genog het om heur aalbegeer te bevredegen.

Ook dij plietsiebobo in Amsterdam is volgens veul van zien personeel zien bonnenboukje grondeg te boeten goan. Dij is lestdoags akkoord goan mit kontroleurs: mit gloeperds dij zien dainders in de goaten holden mouten. Ook doar liekt de top zo röt as n mispel.

Dat soort lu liekt alles te doun wat verboden is om de rötten aan t spek te holden. De kabinetsformoatsie liekt doar ook n veurbeeld van te wezen. Boetendes schut t nait op. Dikke stront in n trechter is der niks bie.

Zokswat knagt aan t gezond verstand. Lu dij op veuraanstoande pozietsies zitten leven bliekboar in n parallelle wereld. Mit heur aigengeraaide belaaid teunen ze heur minachten noar t gewone volk. Doarbie komt dat zai zok bekwoamd hebben in t beheren van beerputten. En in potverteren, doar binnen ze ook meroakel goud in.

Voak bliekt dat de loagen onder de top in röddevalen vastzitten. Angst regeert en zelden duurft aine de deksel van n doofpot te lichten. Ain dij dat wel dut wordt knipt en schoren.

En t binnen voak de verkeerden dij de board ter òfkregen….

Alle hens……

“k Heb dij brilleprins beld. Waist wel, Berend van Zandvoort. Ik heb aanboden dat ik vergees kom. Mit mien zingende zoage. Doar bin ik n virtuoos op most waiten. Ik heb ook al n deuntje instudaaierd. n Hit mit potentsie al zeg k t zulf.”

Buurman Jan zat nereg in zien kop kovvie te ruiren. “Ik dou t in t Engels, Grunnegs kinnen ze doar ja toch nait verstoan. Zal k even n stokje veurzingen?”

“Och, as die dat bevredegt din schait mor lös”, zee ik. Veul feduutsie haar k nait in zien muzikoale kwaliteiten. Mor ja, n beetje mit zo’n zoage swabbern en der mit n striekstok overhìn fokseln leek mie nait zo stoer. En buurman Jan kon de noten ja wel speulen dij zien Griet elke dag op zang haar.

“Wat veur n tekst hest din opbedocht?” vruig ik.

“Nou luuster,” zee buurman Jan, “ik dou t even zunder melodie. k Heb mien zoage op beune liggen. Dij heb k net nog even ineulied. Din kommen de klanken beter tot zien recht. Let op, hier komt e:

Ai plee dizze song and striek on my saw.
Noboddie meeks mie de pizze nou laauw.
Sing aal toegedder, bobo’s en fans.
Stemp mit joer fiet en klep in joer hens.

En din komt t refraain. Din gaait t loos. Hou vinst hom?”

Buurman Jan keek mie vol verwachten aan. Ik kon t nait over mien haart verkriegen om dizze artistieke kreoatsie de grond in te boren.

Doarom zee k: “Nou, dat haar wel veul minder kind. Dij Berend kon wel ains stail achterover sloagen. Mor as ik die was ging k ter nait vergees noar tou. Kiek, dij snokkel bölkt van t geld. Dij dut zulf ook niks veur poelegrap en oardeghaid. Zoksoort lu begunnen voak vot over geld. As ze heur zin nait kriegen liggen ze vot te zoagevielen. En din zolst doe doar vergees dien geweldege kunsten vertonen mit zang en zoage? Man, wees toch wiezer.

Traauwens, hest al bericht had? Bist nuigd?”

“Nee, nog nait. Mor nou dast t zo zegst: hest geliek. Kwaliteit mout betoald worden. Ik dou t mor nait. Mien ol opoe zol vrouger zegd hebben: loaten ze doar mor n jeude veur zuiken.”

“Tja,” zee ik, “dat kon dou nog. Doar kin je nou nait meer mit aankommen.” En ik docht: “Net as mit n zingende zoage.”

Mor buurman haar in tied d’hakken al licht. Deur t vìnster zag k hom in zien “hens” klappen. Zien Griet haar vast wel weer noten op zang. En ik docht:

“Kom op Jan, alle hens aan dek……”

%d bloggers liken dit: