In t jachtege leven van vandoag de dag gunnen wie ons voak gain tied om zo nou en din ais weerom te kieken, om te denken aan gebeurtenizzen van vrouger of aan lu dij ons dierboar waren en uut tied kwamen. Mor zo nou en din wor je, soms onverwachts, toch herinnerd aan n persoon dij op d’ain of d’aandere menaaier in n bepoalde foaze van joen leven veul indrok op joe moakt het. Mien opa was zo’n man. Ik herinner mie mien opa as n wies man.
– lees verder ->