Posts tagged “relatie

Buurman Jan – fiettjers

t Was weer zo wied: buurman Jan zat kloar veur zien kop kovvie en ik vruig of hai der ook n plak kouke bie hebben wol.

“Dou mie dij der mor gaauw weer bie,” antwoordde buurman Jan. “Je mouten de kouke kaauwen as t ter is. t Kin ja mor zo wezen dat ons streekprodukt der aankommen weke nait meer is. Stel die veur dat ter moandag zok ain of aandere mafkees meldt en zemelt dat dij kouke veul te broen is. En ook nog aldernoarst klaimzeg. En dat dij waike beweert dat de, deur blanke Grunnegers bedochte kouke, t minachten is van lu mit n broene hoedskleur. Want t kin in dij zien ogen toch nait zo wezen dat blanken de broene kouke opkaauwen, verteren en weer uutschieten.”

“Dat kin k mie nait veurstellen,” zee ik.

“Nou, roup mor nait te haard, zee buurman Jan. “De wereld is vergeven van dat soort waike mafklappers. Nog zörgelker is dat aal meer bedrieven veur dij jankers op de knijen goan. Ze hebben inkluziviteit en ainhaid noar aigen zeggen hoog in t voandel, mor ze kreëren zulf duvels dij mit heur zaaizen zörgen veur n aal meer verdailde soamenleven. t Onder dwang wat òfdwingen schept òfstand en voudt onbegrip en agrezzie.”

“Dat is woar,” zee ik. “Ik zai t ook veur mien ogen gebeuren.”

“Man, lu dij kleuren obsessief assosiëren mit geoardhaid, diversiteit en identiteit kieken nait mit n pozitieve blik de wereld in,” ging buurman wieder. “t Binnen swaartkiekers. En swaart is nou net t tegenovergestelde van bonte kleuren dij onze wereld zo schier moaken. Dat soort lu vergeet dat zai mit heur edikmiegerij gain kleur geven aan d’omgeven woarin zai zok begeven. Zai zörgen veur n inktswaarde toukomst. Nee, ik mout niks hebben van wokers en aandere zogenoamde aktivisten.

Ik ree van de weke nog in onze Lada mit mien Griet noar t Martini. Zai haar n òfsproak bie de gineoloog. Haalverwege stonnen we veur in n file, veroorzoakt deur n stèl klimoatplakkers. Dij zaten over d’haile bredte van de weg op t asfalt en mien Griet zat op haide kolen. ‘Dou der wat aan,’ reerde ze. Dus ik der noar tou. Mor dat schietgoud gaf gain krimp. Ain van dij snokkels zee nog wel even dat ik mor beter weer in mien luxe Lada stappen kon. Din kon ik genieten van aal dij fiettjers dij derin zitten. Man, man, man, zokzulf vastbakken aan de weg en nait ains waiten dat je dat féjatures nuimen.

“Features, bedoulst zeker,” verbeterde ik veurzichteg.

“Begunst doe ook al,” zee buurman Jan. “In elks geval konnen wie d’òfsproak bie t Martini wel vergeten. Mor kom, ik goa weer noar mien Griet. Dij zit in de zenen, omreden aankommen dinsdag is de nije òfsproak bie de gineoloog. En snapst wel dat ter veur n vraauw schierdere oepkes binnen. Tjeu!”

Buurman Jan ging noar zien Griet en ik docht nog: heur overjoarege Lada dut t nog bèst en ridt heur toch mor even schier noar de gynaekoloog.

Ook zunder aal dij nijmootse fiettjers…

Buurman Jan – gat

“Tou mor, k heb dien kovvie nog mor zuneg inschonken of hest t al haalf op,” zee ik.

“Ik heb t drok. Ik heb lezen dat d’inwoners van d’Europese Unie binnenkört dokken mouten veur de CO2-uutsteut dij ze veroorzoaken deur heur autorieden en gasgebruuk. Man, dat wordt in huus ja nog slimmer blaauwbekken. Ze hebben t over d’opwaarmen van d’oarde, mor ik zeg die dit: t worden iestieden. t Wordt veur lu aal slimmer. En dat aal deur de meneuvels van SjarleFrans Timmermans. Kiek, der komt n Europese klimoattouslag op gas en benzine. Dus d’airco aan in d’auto wordt dammeet n dure grap. Ik heur mien Griet al jeuzeln.”

“Waarmte wordt inderdoad aal meer n luxe,” beoamde ik.

“Zeg dat wel,” zee buurman Jan. “Mien Griet en ik zetten binnenkört bruikazzen in toene. Dij bruken wie om aal onze bruikasgazzen in op te vangen. Ik heb veur onze Lada en veur de verkoop al n midi-model ontworpen, n zgn. BOB: n Bruikas-Opvang-Box. Dij komt achter in de kovverbak en dij sloet ik rechtstreeks aan op d’uutloat. Zo vang k de CO2-gazzen op dij wie din thuus overpompen in ain van de bruikazzen bie ons in toene. Wie lozen t din hail geraffineerd via n piepke in n dazzenbörg bie ons achter thuus. Ik zag op Joetjoep dat dij n gangenstelsel hebben van hier tot Tokio. Nou, veurdat de Japanners last kriegen van onze CO2 jeuken ons de koezen nait meer. En ehhh…., wie goan binnenkört ook avveteren. Lu kinnen bie ons ook n huusmodel kopen. As ze heur BOB vol hebben kinnen ze dij tegen geringe onkosten bie ons legen. Ik bin der van overtuugd dat ter veul animo veur is.”

“En doe denkst echt dast mit dien BOB t aai van Columbus uutvonden hest?” vruig ik. “Man, volgens mie bist dammeet n profeet dij in zien aigen laand nait leufd wordt.”

“Mit onze strategie komt t aal goud,” zee buurman Jan. “Je mouten t verhoal geleufwoardeg, mor veuraal overtugend brengen. Wie binnen al dounde om filmkes veur Instagram, Facebouk en TikTok te bedenken. Onze slogan is: ‘Joen CO2 kin je kwiet in de BOBs bie Jan en Griet’.

Nou, ik goa weer noar mien Griet. Wie mouten ja gas geven om t aal veur mekoar te kriegen. Tjeu!”

Buurman Jan toog opgewekt op zien Griet aan. Hai was dudelk nait veur ain gat te vangen. Mor wat wil je ook mit n dazzenbörg in toene.

Alhouwel: t leek mie meer n geval van t aine gat stoppen mit t aander……

Buurman Jan – zak

“k Wor der beroerd van. Je heuren, zain en lezen de lèste tied ja aal meer gruin nijs. Gaait t nait over t sloeten van kolensentroales, din gaait t wel over wotterpompen, izoleren, zunnepenailen, gasloos, vleesloos, zoltloos en zuitloos. Man, der blieven zo ja mor twij smoaken over. Bitter en zoer. t Wordt n bittere tied woarin aal meer zoere lu ronddolen. Alles wordt duurder. Doar komt vast ook t woord duurzoam vandoan. Nee, t wordt ter nait beter op.”

Buurman Jan zat aan de keukentoavel en haar mor zuneg tied om aan zien kovvie mit kouke te begunnen.

“Komt tied, komt road,” zee ik.

“Doe kinst mie wat. Slecht nijs komt de lèste tied aal meer op bulten,” zee buurman Jan. “Der wer mie van de weke zegd dat mien vruchtboarhaid as n kousteert noar beneden ging. Nou, din wor je wel even in joen mannelkhaid trovven, nee din?”

“Van wèl hest dat din wel heurd,” wol k waiten.

“Nou, dat las mien Griet veur uut n kraande dij bie de kassa van onze supermaarkt lag. Mien Griet kon t nait loaten om mie doar, mit heur pinpassie in d’haand wiezend noar dij kraande, ten overstoan van Jan en Alleman even onder uut de zak te geven. Maank aal t wachtende volk en overdreven haardop konfronteerde zai mie doarmit. Jan Piepke en Haarm Snoetje hebben dervan genoten. De tamtam in t dörp zal zien waark wel al doun. Man, k wer stòk vergrèld en zee dat ik gain spermadip haar en dat ik wel even noar dokter ging om doarvan t bewies te hoalen. Mor mien Griet bölkde dat dat op mien leeftied weggooid geld was. Nou, ik ston doar mooi veur lul. Aal t volk ston te gnivveln en te laggen. Schietvolk, ik was der kloar mit.”

“Ik heb lèstdoags wel lezen dat ter manlu binnen mit n snikkelkompleks, zee ik. “Dij binnen onzeker omdat de grootte van heur pronkstok nait veul bie te zetten het. Dij rieden doarom voak in dikke auto’s.”

“Nou doar heb ik mit mien Lada de Luxe gain last van,” zee buurman Jan. “Ik heb mien Griet zulf de winkelkare schoeven en uutpakken loaten. Zai luip rood aan. Dou zee ik dat heur hormonen nog van meroakels goie kwaliteit waren. Vanòf dat mement het zai niks meer tegen mie zegd.”

“Och, dat betert wel weer,” zee ik. “Dien Griet het nou vast gain last meer van heur hormonen.”

“Doe zegst t,” zee buurman Jan. “Mor goud, k goa wel weer noar heur tou. k Zal heur wel ais even bewiezen dat ik mie nog meroakels goud veurtplanten kin. Der is ja niks mis mit mien bainen. Tjeu.”

Buurman Jan ging op huus aan. Hai haar de woorden van zien Griet in zien zak steken most. En dij haren t vuur bie hom goud aanwakkerd.

Ik vruig mie òf wel van baaident t mainst in zak en as zitten zol….

Buurman Jan – loesie

“Hest t ook mitkregen? Dat van dij twij Urkers dij uut mekoar binnen?” Buurman Jan zat aan de keukentoavel te wachten op mien antwoord.

“Nee,” zee ik. “Ik vin ain urk al niks, loat stoan twije. k Heb nait veul op mit onbelangrieke lu. Kovvie?”

“Nee, ehh……ik bedoul joa kovvie, mor nee lu,” zee buurman Jan. “Dij Urkers binnen BN’ers. Ze kommen van Urk. Zai deden mit aan de realityserie ‘Urk’. Mor ze hebben besloten om n punt achter heur reloatsie te zetten. t Wicht het t toentje in t zoad, mor ze binnen tot de konkluzie kommen dat ze nait bie mekoar pazen. Tja, eerst branieschoppen op tv en din de keudel intrekken. Nou ja, ik heb ter ook nait noar keken hor, mor mien Griet is der stoapelgek op. Ik zee nog: t is n ordinair verdainmodel Griet, mor zai zee dat ze der op de braaimörgens in t buurthuus wel over mitproaten wol. Aans leek t ja net of zai n steek lös haar.”

“Tja, vraauwlu binnen wat mans zeg k die. Dij loaten onder t kwedeln gain steken valen,” maarkte ik dreuge op.

“Dizze steek onder wotter vertel k mor nait aan mien Griet,” zee buurman Jan. “Ik zeg die dit: der komt niks gain gouds van aal dij realitykwakkers, Instastumpers en Tiktoktuthola’s. En vergeet ook nait aal dij bloggers en vloggers. Man, wat moakt t mie nou uut wèl mit wèl onder de loakens legen het. Ik las dat lu, dij in t onderwies waarken, overwaarkt binnen en de leerlingen overstresst. Tja, wat wilst ook. Dij leerlingen binnen ja vergruit mit heur buutsmobieltjes. Ze gloepen d’haile dag op heur schaarmke of der ook nog nijs is over ain van heur BN’ers. Ze worden der d’haile dag deur òflaaid. De deur de media gekreëerde BN’ers doun doar gain gouds aan. t Jonkgoud komt aan leren nait tou.”

“Klopt,” zee ik. “Achter aal dij gleervìnsters loert ledeghaid.”

“Doar zegst wat,” ging buurman Jan verder. “Waist wel dat n Belg n draank mit de noam ‘Joesie Loesie’ op de maarkt brocht het. Doar zitten ehh….. adapsie…ehh… to .. ehh.. adoptogenen in. Dij schienen stressverlegend te waarken en helpen zulfs tegen n burn-out. Ik denk dat ik mie ook n poar van dij vleskes bestèl. Tja, elk het wat, ik heb mien Griet. Kom, ik goa gaauw noar heur tou. As k te laank votblief zegt zai dat ik mien tied verplaasd heb en weer gain steek opschoten bin. Tjeu.”

Buurman Jan ging op huus aan. Ik zag hom in gedachten slobbern in de Joesie Loesie. Man, wat ter toch ook nait aal moakt wordt. Ik keek noar n deuske op mien kaaste. Doarin zat mien allerlèste loesie.

n Aandenken. n Herinnern aan mien knikkertied……..

%d bloggers liken dit: