Posts tagged “relatie

Hechten

“Hest t zeker ook al lezen!”

Buurman Jan was aanschoven veur zien kop kovvie en pakde, zo as gewoonlek, n homstok Grunneger kouke van t schoaltje.

“Wat mout ik volgens die lezen hebben?, vruig ik.

“Nou, in Laiwoarden binnen lu aan t zemeln over kontainers mit swientjeroze deksels. Dij binnen nait in overainstemmen mit d’omgeven vinden ze. Man, wat kin mie t nou schelen of deksels kouschietengruin, wupkoarentjeblaauw of knarriegeel binnen. Sommegen moaken zok ja overaal drok om. Dij kriegen al liefzere van aandermans moagswèlle.

Kiek, dat je joe drok moaken om n wolf dij op de Veluwe ronddoolt doar kin k nog inkommen. Dij schient doar al n mouflon doodbeten te hebben. Ik zeg die dit: Nederland is nait inricht veur wolven. En ook nait veur bevers. In Limburg hebben ze de komplede femilie van bevertje Boelo al verhuusd noar Annekuttenveen. Mor netuurfenoaten waiten t aal beter, ja. Dij geven dij “aaiboare” wilden t laifst vot n noam. Ik bin overaal vernummerd en dij exoten kriegen n noam in stee van n registroatsienummer.

Man, zo worden daaier ja vermìnselkt, net as Pukkie van ons swoagertje Tammo. Dij mag ook alles. Je kinnen bèst wies wezen mit joen daaier, mor dat wil nog nait zeggen dat dij d’haile dag mit n mutske op rondlopen mout of mit n bordje veur zok aan d’eettoavel zit. En as je n daaier ook nog n noam geven din goa je joe deraan hechten. Dat geldt veur mìnsen, daaier en ook veur dingen. Kiek, mien Griet is doar n veurbeeld van.”

“Tja, dij het inderdoad n noam en dus hestoe die doar netuurlek aan hecht,” zee ik begriepend.

“Nou ja”, zee buurman Jan, “vaarve hecht zok op kezienen, deuren en muren. Soms bladdert t wat òf. Mor zolaank je nog wat vaarve in de pot hebben kin je ja biestippen, nee din?

Kom, ik goa noar mien Griet. Dij is drok aan t kokkerellen. Mor even tussen die en mie: dat mag ainglieks gain noam hebben. Liflafjederij wordt t vandoage. Ik zol mien zegel doar nait aan hechten. Tjeu, tot aankommen moal.” En vot was buurman Jan.

Tja”, docht ik, “wonden kin j’ook hechten, mor voak hol je der wel n dèlle aan over…..”

Vrumdgoan

“Schenk mie mor gaauw even n kop kovvie in, k heb hoast!”

Ik kon t nait òfkieken. Buurman Jan zat, veur k derop verdocht was, al aan de keukentoavel. “Wat nou”, zee ik. “Lu zo as wie huiven ja niks meer, wie maggen ja alles. Dat is t veurdail van op penzioun wezen. Duvel zit die toch nait op d’hakken?”

“Man, hol mie derover op”, reageerde buurman Jan vergrèld. “Ik mout votdoadelk weer thuuskommen. Mien Griet het mie de wacht aanzegd. Dij het lezen dat de moand september n populaire moand is om vrumd te goan. t Schient dat bie lu d’hormonen din t mainste jeuken. De tied tussen t ìnde van de zummer en t begin van t noajoar is slim in trek veur “van dizze op n vrizze”. Waist wel woardeur dat komt?”

“k Zol t nait waiten, mor as k t zo inschat kinstoe mie dat wel vertellen. Dien Griet het die t vast hoarfien uut de douken doan”, zee ik en ging der ais even goud veur zitten.

Buurman Jan vervolgde zien reloas. “Dat komt omdat mennegain der in de vekansie achter kommen is dat de knientjesdoagen aal meer betuun worden. Heur reloatsie is transformeerd in n REL-oatsie. Dus strunen der dizze moand op de waarkvlouer veul vrumdgangers rond. t Is ain en aal wupperij in direksiekoamers, kopieerhokken en mageziens. t Binnen deurgangshuzen veur tanga- en sliplozen. Mien Griet het doarom de teugels aanhoald. Lokoatsies boeten ons aigen haim binnen veur mie dizze moand taboe.”

“Doar kin k mie wel wat bie veurstellen. n Man mit n goddelk liggoam zo as doe is t prototype van n vrumdganger. Dien Griet het doarom alle reden om zok zörgen te moaken.”

Buurman Jan stapde noa ain kop kovvie gaauw op. Zien Griet haar hom goud onder stuur, ook al was t bie heur vast nait doaglieks sex, drugs en rock’n roll.

Tja, t kin soms vrumd goan in t leven……..

Potten

“k Heb die d’haile week nait zain ja. Wast wat lebait?” Buurman Jan was d’achterdeure binnenkommen en ging aan de keukentoavel zitten. “Nee, dat nait,” zee hai. “k Mos even biekommen van de vekansie. Wie zaten op n boerencamping woar twij vraauwlu t spultje bestierden.

t Waren twij potten. Twij potten dij mie t leven zoer moakt hebben. Elk moal as k dij noa t eten òfzaipde bie de sentroale gleerbak ston der n doedel noast mie te reveln. En doar kin k hailendaal nait tegen. Denk je in alle rust even zunder joen Griet d’òfwaskwaste hanteren te kinnen, staait ter elk moal n kwedeldeuze noast joe dij heur haile laif en leed aan joe mitdailt. Zai kwam uut Potterwol, haar last van zinkens in t lief, haar n kaalknoagel op heur linker dikke tone en was schaaiden zee ze.

Elke dag weer bood ze mie heur kaalknoagel aan. Ze vruig mie zulfs of ik heur doar soavends wel wat Opoe Deldog opsmeren wol. Dat holp meroakel en ik haar doar de juuste handen weer, von zai. Volgens mie ston zai d’haile dag te gloepen in heur veurtìnde. En zo gaauw ze mie in de smiezen kreeg gingen bie heur de broodkrummels steken.”

“Nou, din zag zai zeker wat in dien goddelk liggoam,” nittjede ik. “Tja, din goan d’hormonen op de loop.” En ik zag t haile kaberet veur mie.

“Och man, loop toch hìn schieten kirrel”, reageerde buurman Jan as deur n ieme stoken. “As ik mit zo’n doedel traauwd wezen zol en ik zat mit heur in n kedeltje din kroop ik weer tot t toetje uut. Man, der lopen mie toch vrumde kostgangers rond. En nait allìnt op dij camping.”

Doar mos k buurman Jan geliek in geven. Gelokkeg kwam dat nait aalmoal in t nijs. Stel joe veur. Behaalve as t BN’ers en aandere hotemetoten betreft. Lu van de regeren bieveurbeeld. t Is doar ain pot nat. Dij trekken op dit mement aalmoal de keudel in. Ze binnen demissionair, mor worden ook nog depressionair, groaperionair en besijbelionair. Dij moaken der echt n potje van. Boetendes: potverteren is heur hobby.

“Nou, ain ding is zeker. Ik bin doar mooi op de kovvie kommen”, heurde ik buurman Jan deur mien miemeroatsies hìn mottern. “t Was zunde van t geld. Ik heb ja ìnkeld mor n lutje penziountje en wat AOW. En dat is gain vetpot.”

“Nee”, docht ik, “en vergeet dien Griet nait. t Is bie die inderdoad gain bottertje boven.”

“Nog n kop kovvie?” vruig ik. “k Heb nog n pot vol……..”

Piepjanknoedel

Buurman Jan was veur zien doun slim op tied veur zien kop kovvie. Hai zee dat zien Griet vergrèld was, omdat hai heur aal in de wege luip. Teminste dat von zai. Dat was guster al begonnen dou zai mit heur baaident noar de grootgrutter wèst waren. Dat deden zai ain moal in de weke. Sinds de coronamoatregeln ging hai d’ofgelopen moanden nait meer mit noar binnen. Hai bleef in d’auto zitten. Mor vanmörgen was hai veur t eerst weer as karesteuter en scanvertuutdeskundege inzetboar wèst.

“En dat was mie toch n boudel,” zee buurman Jan. “Dij winkel is ja net n kermisattraksie. t Was bie t scannen ain en aal gepiep en gebliep. Ik scande n traychie bier en dou kwam mie doar n riedel uut t scanvertuut dij der nait om loog. Man, onze magnetron en dreuger kinnen doar nait tegen aan. Boetendes kwam der om d’hoaverklap onder in t schaarmke ook nog “prijsvoordeel” te stoan. Nou dat leufst doe zeker. Der worden kappen aan verdaind. Mit mien AOW binnen ze doar slim tevree. Kirrel, je worden ja dörms van dat lewaai. Zokswat heurde ik vrouger allain as k mit mien scharrel op worreloavend over de kermis luip op Grootmaarkt.

“Was dat dou mit dien Griet?” vruig ik veurzichteg nijsgiereg.

“Nee man,” antwoordde buurman Jan as deur n ieme stoken. “Ik kon heur dou wel al, mor ik wol nait noar heur piepen dansen. n Man mout zok ja as man gelden loaten, nee din? Teminste dat was dou zo. Mor tieden binnen veraanderd. Emansipoatsie nuimen ze dat geleuf ik. Doar heb k wel ains n moeske van piepen heurd.”

“Oh”, zee ik. “Nou, goa mor gaauw zitten. Din krigst hier dien kop kovvie. Want as k die zo beluuster din bist op t heden mit dien Griet de Piepjanknoedel……”

Kovvie?

Buurman Jan ston op de kokesmadde dij veur de deure van de keuken lag. Veur zien doun was hai aan de vrouge kaande. “Mien Griet is noar yoga”, zee hai. “Ik haar in t Dagblad lezen dat je, as je aan yoga deden, de woarneemboare mìns verbinden mit de wezenleke mìns en dat je din op zuik binnen noar joen woare oard zodat je in overainstemmen doarmit leven kinnen.”

“Oh, op dij fietse”, zee ik. “En nou hest n Griet dij zo boegzoam is as dien toenslange?”

“Nou nee, dat nait. t Is heur eerste les moust waiten”,zee buurman Jan. “Kiek, mien Griet is ja nogal star in heur doun en loaten. Doarom heb k heur overhoald om op yoga te goan. Volgens dij yogasnokkel in t artikel wor je doar inderdoad boegzoamer deur, zo as toe al vruigst. Dus ik docht dat mie dat wel pazen zol. Ik zee tegen mien Griet dat t toch wel slim vervelend was dat zai ons aaierkokertje nait meer onder uut t aanrechtkassie pakken kon. En de toonnoagels knippen was ook al tamtoatsie.

Körtom: zai het zok aanmeld en votdoadelk n yogamatje besteld bie AliExpress. Mor ja, der mos ook nog n spesioale yogatazze bie. Aans mos zai mit heur matje onder d’aarm op heur ol heugie deur t dörp, zee ze. En dat kon nait. Elk hof nait te waiten dat zai op yoga was. En omdat t n nogal swaiterge aangelegenhaid is het zai zok der ook vot mor n grode pot matjecleaner bie kocht. Zai zee dat, as je elk moal weer in t olle swait van de veurege moalen yogaen mouten, dat nait slim hygiënistisch is. En natuurlek mos der ook nog n handdoukje heer. Man, man, man…..”

“Zo, dien Griet luit ter gain gras over gruien. Dij pakde t vot professioneel aan”, zee ik.

“Joa, zo is mien Griet. As ze wat in de kop het din krigst ze t ter nait weer uut”, zee buurman Jan nusterg. “Om t boegproses te versnellen heb k heur ook nog overhoald om der n yogaraime bie te bestellen. Kiek, din is zai sneller in stoat om bieveurbeeld meer uut de zittende of stoande tangholden te hoalen. En ook de bootholden en de koiekop kin ze din intìnser beleven. Aal veur t goie doul ja.”

“Joa, dien doul begriep ik”, gooide ik der even tussendeur.

“Hol mie der over op”, zee buurman Jan vranterg. “Mien Griet mos der ook nog n kuzzen bie hebben. Zo’n yogasessie begunt elk moal mit n zittende meditoatsie, zee zai. Tja, en ze wol nait mit heur tokus koal op de vlouer zitten. En omdat heur kaalknoagels t daglicht nait zain maggen mozzen der ook nog spesioale yogazokken kommen.

Kiek, as k dat van teveuren aal waiten haar, haar k op beune wat poaltje- en baalkjederij spiekerd woarop en woaraan ze wat spinhakken kind haar. Dit kost mie twij moand AOW.”

Buurman Jan was onderhaand aan de keukentoavel beland.

“Kovvie?”, vruig ik. “t Kost hier niks……”

%d bloggers liken dit: