Posts tagged “prijzen

Buurman Jan – verteren

“Dou mie mor n kop kovvie mit kouke. Doar is niks mis mit. Dat vaalt ter elk moal weer goud in. Der is in ons laand aanswat genog wat gain poggen lieden kin. t Gaait overaal as n kousteert noar beneden. Mien òl opoe veurspèlde dat vrouger al. Zai zee dat de daarde noa-oorlogse generoatsie de boudel opvreten zol omdat dij de weelde nait meer droagen kon.”

“Dat heur je wel voaker,” zee ik. “d’Eerste generoatsie knooit zok dood, de twijde baauwt t nog wat verder op mor de daarde gaait failliet.”

“Doar zegst wat,” zee buurman Jan. “Kiek, as je nait leren dat t verleden der nait veur niks wèst is din wordt joen toukomst n duuster gat. Ik las dat zulfs de Chineze restaurants al in de perblemen kommen omdat ze gain koks meer kriegen kinnen. Dammeet is der gain babie pangang en tjappie tjoi meer te koop. Nou, din is t wel hail slim stèld. mit dit laand zeg ik die. Guster trof ik Jannes Libbe nog. Dij was der ook kloar mit. Dij was op weg noar Geert Pompie om te protesteren tegen zien veul te dure beziene. En Hinderk Havvel was foek omdat hai koarten kocht haar veur FestiValderAa dat meschain nait deurgoan zol vanwege protesterende buurtbewoners. Man, elk rebuliet d’aandern ja de mizère in. In wat veur n wereld leven wie ainglieks.

Kom, ik goa mor weer noar mien Griet. Ik mout nog wat kezeblokjes snibbeln. Wie goan vannommerdag bie ons boetendeure zitten omreden terrazzen van kefees en restaurants worden onbetoalboare geneugten. n Pot bier gaait doar 7 euro kosten heb k heurd. Man, dat is ja omrekend 15 gulden. Dat is toch gewoon bie de wilde knorhoanen òf. Doar krieg je ja n male smoak van in de mond. Mit zokse priezen kin je t bier nait meer normoal opdrinken. Je mouten joen tonge der even inhangen, vot weer optrekken en din derop sabbeln zodat je laank van de smoak genottern kinnen. Nou tjeu!”

Buurman Jan ging noar zien Griet om der mit heur baaident n gezellege, mor veuraal betoalboare middag van te moaken. Ze konnen t zok nou ja nog veroorloven.

Mien ol opoe zee vrouger al:

Goa nait veur loater rezerveren, t binnen d’aarfgenoamen dij din joen pot verteren.

Gelok

“Kirrel, wat lekker ja. Doar was k nou echt aan tou. Zulf bakt?”

Buurman Jan keek kwielend noar t bordje mit doarop n hombe appelgebak mit n dikke vlodde slagroom. “Ik docht dast doar in dizze dure tied wel aan tou wast,” zee ik.

“Zeg dat wel,” zee buurman Jan. “Tegenwoordeg trekken ze joe overaal n pode uut. Mien Griet het mie verboden om veur poelegrap en oardeghaid in onze Lada de Luxe mit trekhoake te stappen. Tja, wie waren veurege weke in Stad en dou wollen wie even n kop kovvie mit appeltoarde nuttegen. n Mìns wil ja wel ais wat, nee din? Nou, wie zo’n kovvietoko in. Noa twij stappen ston mien Griet oog in oog mit n bordje waorop de priezen stonden. Zai luip vanzulf veurop ja. En wat dochtst? Roem vaar euro veur n appelpuntje zunder slagroom. Dat is sikkom tien gulden. Mien Griet wer gek in d’hakken en zai het zo vot omkeerd. Zai wol gain vieventwinteg gulden uutgeven veur twij ontdeude appelpuntjes en twij koppen kovvie.

“Dat binnen ook ja gain priezen geliek. Dat is ja bie de wilde knorhoanen òf”, zee ik. “Hier hest n vörkje, eet smoakelk. Dizze is vergees”, en ik schoof t bordje onder zien neuze. Dou buurman Jan zien appelgebak op haar en de slagroom uut zien mondhouken wreven haar ging e wieder mit zien kloagzang.

“Tegenwoordeg mag en kin ja hoast niks meer. Alles wordt duurder, wordt verboden of onbetoalboar. n Tankvol bezine is ook al n luxe aan t worden.

Energie wordt stinkend duur. Kiek, dij plannen van Franske Timmermans laaiden ons regelrecht t aarmenhuus in. En eterij wordt ook al aal minder zolt en zuit. Der zit zo stoadegaan gain lak of smak meer aan en dat aal deur t betutteln van haardbölkende zulfbenuimde beterwaiters. Ze moaken onze geneugten van t leven zo duur en onaantrekkelk dat de lol der totoal òf gaait.

Buurman Jan kon ging der ais even goud veur zitten.

“Kiek,” zee hai. “Spoarders worden as hounder plokt. En alles wordt belast. Dammeet kriegen we nog belasten op t aantal zunuren en as t even tegenzit komt t wotter veur joen schietpot ook op ransoun. Dat zet mìnsen dertou aan om minder te eten. Lu hebben din minder ontlasten, dus wordt ter minder deurspuild. Zo kin je op t wotter bespoaren. Man, man, man, t wordt n dikke schietboudel. Dat zeg ik die. Leven wordt lieden. Mien opoe zee vrouger aaltied: Elke dag het mie leerd: mörgen is nait garandeerd. t Ol mìns haar geliek. Kom, k goa op huus aan. n Oepke noar de Moagdepaalmaailanden zit ter nait meer aan. t Wordt kleumen in d’aigen kwinde. Bedankt veur t appelgebak. k Was der echt aan tou. Tjeu”.

Ik roemde de kopkes en bordjes op. Buurman Jan het geliek. Zien leven is der ain zunder rooskleureghaid. En hai is nait d’ainege.

Gelokkeg het hai zien Griet nog……

%d bloggers liken dit: