Posts tagged “leven

Kopschraberijen – grunnegs

“Pratst ook Grunnegs mien wicht?” Op weg noar de deure keek zai achterom. “Wat zegt u meneer?” “Ofst ook Grunnegs pratst.” De sollisitante keek mie hulpeloos aan en om heur uut heur lieden te verlözzen zee ik: “Je spreekt zeker geen Gronings.” Nee,” zee ze verontschuldegend, “Mijn ouders wel, maar ze hebben het me nooit geleerd.”


Op t mement dat je dit lezen zit je meschain wel mit n kop kovvie veur joe, mit op joen schuddeltje n dikke hombe kouke mit derop n dikke loage botter. Of ie beheuren wellicht tot de lu dij zokzulf op alle mementen van de dag te kört doun, omreden joen liggoam en gaist mouten voldoun aan, deur rekloamemoakers veurgeschreven ideoalen.

Der wordt tegenwoordeg swoar inzet op pokkelgewicht en wangkwabben. Manlu dij heur aigen veurtplantensraive nait meer zain kinnen binnen potentiëel lopende doodskisten en kosten de soamenleven op termien handenvol geld. Veul vraauwlu stonden net zo in t leven.

Stonden der bie mie in toene vrouger n stók of wat bonestokken mit waalze bonen, tegenwoordeg flaneren bonestokken op social media: aalmoal strinten dij zo lek binnen as n teemze deur aal heur pokkelschroot. Ongezonde verschienens op twij bainen. Om aan ideoalbeelden te voldoun ontzeggen ze zich van alles en nog wat.

Ontzeggen betaikent dat je joezulf wat verbaiden, dat je joe ontholden van. En ehh…..: dat geldt ook veur t Grunnegs!

Buurman Jan – smoesie

“Kovvie en kouke? Zugst ter ja uut ofst zo tegen de vlakte gaaist. Bist lebait?” Buurman Jan haar zok mit n plof dele valen loaten op stoule aan de keukentoavel.

“Proat mie der nait van,” kremenaaierde hai. “Ik bin net zo gammel as t òfdakje van Appie Tammengoa zien holten schuurtje. Man, k vuil mie net zo deurzichteg as n ondermoatse gernoat.”

“Zo, dat is nait bèst. Hou komt dat?” vruig ik.

“Mien Griet het zok n blendertje aanschaft. Zo’n hakselvertuut woar je alles vanboven in mietern kinnen en wat ter vanondern as smurrie weer uutkomt. Zai was noamelk van mainen dat heur omvang wat tounomen was. Zai wol doarom op diëet en kwam tot de konkluzie dat ter zo’n snibbelmonster heer mos. Zai haar lezen dat joen daarms der mit n poar gloazen van dat sap per dag n voldoan gevuil van kregen.

Ik zee nog: begun doar nait aan, Griet. Bist gaauw zat van t schoonmoaken van zo’n mesien, omreden doar zitten meer onderdailen aan as aan mien fietse. Dat ding belandt noa n week of wat op beune achter t schot. Mor ja, wat mien Griet in de kop het wordt in de mainste gevallen zichtboar. En dus staait Hakselpot, want zo heb k dat kreng nuimd, bie ons op t aanrechtblad.

Mor dat is t slimste nait. Mien Griet von dat dij prutmoaker ook meroakels geschikt veur mie was. Kinst die t veurstellen? n Haile weke elke dag gemoalen slabbe hap deur d’haals. Man, ik kin mien gebit wel inruilen, kaauwen is der nait meer bie. t Was elke dag zoegen en nog ais zoegen. Wie hebben d’haile weke niks aans had as dunne puree. Ze nuimen dat smoesies. Nou, d’ainege varioatsie zat m in de volgorde van hou je d’ingrediënten der boven in smeten. De smoak was aal geliek.”

“Ik heb heurd dat je ook smoothies moaken kinnen mit n wat dikkere struktuur. Din mout je melk of yoghurt touvougen,” perbaaierde ik.

“Hol mie der mor over op. As ik bie ons de keuken in loop en ik zai Hakselpot stoan din heb k al eten en dronken. Ik kin dat misbaksel wel vergraimen. Hest nog wat kouke over? Din wil k wel n poar hompkes mithebben. Din kin k dij stiekem opeten.”

Ik snee buurman Jan n poar beste hompen òf en dij ging aal koukhappend op huus aan. Waitende dat de reuk van kouke aan joen handen zitten gaait was k benijd mit wat veur smoesie hai thuuskommen zol…….

Buurman Jan – Haide nacht

BUURMAN JAN – haide nacht

Buurman Jan was drok dounde mit t nuttegen van zien hombe kouke en kovvie. En zo as gebrukelk haar e zien bekje ook dit moal weer in de schieterij.

“Ik heb bie boer Diekstroa, hier bie ons achter op Veenweg, veur vannacht n heubulde rezerveerd. Kiek, bie mien Griet jeukt t op dit mement elke nacht aan heur tonen en din wait ik dat zai last het van heur hotmonen.”

“Hormonen bedoulst zeker,” verbeterde ik hom.

“Nee, vanwege de hitte worden heur hormonen oververhit en binnen din slim hot,” ging buurman Jan verder. “Dat is Engels moust waiten en betaikent ‘hait’. Vandoar dus ‘hotmonen’. Zai is der nog mit noar dokter wèst, mor dij zee dat t de leeftied was. Ze mos der mit leven leren. Tja, doar kin je ja niks mit. Nou ja, vanwege d’hoge temperaturen dij wie op t mement hebben heb k heur doarom nuigd veur n romantische nacht in t heu. Aine in d’open locht achter op t haim bie boer Diekstroa.”

“Paas mor op. De kans bestaait dat de jeukerij din nait ìnkeld bie dien Griets tonen blift,” nittjede ik.

“Nou, dat komt wel goud. Boetendes, dit kin je beter doun as hait worden op n dampende datingsite,” zee buurman Jan. “Swoagertje Eppo is doar lèstdoags maal mit votkommen dou hai mit ain van zien kontakten beeld-scharrelderij kreeg. Hai is deur zien Elsie overlopen dou hai dounde was mit onderpokkelfoevelderij. Dat het mie toch n rebulie geven. Nee, t leven in natura beleven gaait ter mit deur.”

“Vandoar bloot in d’heubulde bie boer Diekstroa. As je t vuur mor nait te hoog oppoken. d’Heubulde kin joe wel in braand vlaigen,” zee ik.

“Wees mor nait benaauwd,” vervolgde buurman Jan. “Ik heb mien hormonen volledeg onder kontrole. Mor kom, ik mout nog even wat ditten en datten hoalen veur onze picknickmand. t Zal ons vannacht aan niks mankaaiern. Tjeu.”

Buurman Jan ging floitend op huus aan. Sommegen worden mit n vlam in bèrre blied. Aandern sweren bie n romantisch etentje bie keerslicht.

Ach, n haide nacht in n heubulde het toch ook wel wat…..

Buurman Jan – koulbloudeg

“Kovvie mit kouke?” vruig ik. Buurman Jan was dit moal slim op tied.

“Tuurlek,” zee hai. “Waist wel dat, as ik nou n blinddouk veur dou en doe zegst dat dizze hombe grunneger kouke n snee ol wieven is, ik dat din ook pruiven zol?”

“Nee, doar kin k mie niks bie veurstellen, mor astoe dat zegst zal t wel zo wezen,” antwoordde ik.

“Nou, ik zeg die t ja,” ging buurman Jan verder. “Onderzuik het noamelk uutwezen dat, as je mìnsen n blinddouk veurknuppen, je heur n appel geven en zeggen dat t n perzik is, ze dij appel as perzik pruiven. Kiek, dat het mie aan t denken zet.”

“Doar bistoe goud in. In denken,” zee ik. Soms mout je lu ja even n vere in de kont steken, nee din?

“Kiek”, ging buurman Jan verder, “der komt n onzekere tied aan veur wat betreft t verwaarmen van onze huzen en zo. Dus heb k van netuurleke produkten n soort van bloud-òfkoulhönneg moakt. As je doar doaglieks n theelepeltje vol van in joen kovvie, thee of sapkederij ruiren din ervoar je noa n dag of wat dat de temperatuur van joen bloud noar beneden gaait en kin je veul beter tegen de veurgeschreven 17 groaden bie joe in huus. En t mooie is, doar is gain blinddouk veur neudeg. t Waarkt as pure suggelestie.”

“Suggestie,” verbeterde ik hom.

“Dat zee ik,” ging buurman Jan verder. “Bedankt veur de kovvie en kouke, ik goa noar mien Griet. Wie goan dammeet mit ons baaident aan de loop om onze ‘Winterbloud-Wondermelange’, want zo nuimen wie ons produkt, in potjes te doun. Tjeu.”

En vot was buurman Jan. Hai zat aaltied vol ideeën. En as hai de smoak te pakken haar was zien fantazie grìnzenloos. Wie goan inderdoad n onzekere, kolle periode tegemuide, mor of hier sproake is van n koulbloudege aanpak?

Ik heb mien twievels……

%d bloggers liken dit: