Posts tagged “gronings

Buurman Jan – hoogtepunt

“Hest t ook mitkregen? Dat van dij man dij n noodgeval haar op n vlochtstrook bie Amsterdam? Zien noodgeval was zien snikkel. Tja, nou kin je netuurlek wel ains slim neudeg mouten, mor dat was bie dij snokkel nait t geval. Hai kon zok nait meer bedappern en haar jank noar n hoogtepunt. Kiek, mien ol opoe zee vrouger aaltied: As t joe jeukt aan kop en tonen hejje last van joen hormonen. Nou dat haar dizze stumper ook. Hai keek op de vlochtstrook noar n ‘netuurfim’. Volgens mie wast zo aine as “Jodel Mir Nog Ainmahl”. Nou, zien hoogtepunt was n dikke bekeuren. Dikke pech dus, mor nait volgens de verkeerswet.

Mor t mooiste komt nog. Hai wol zok doar onderuut lullen mit n kutsmoes. Hai zee dat e zok veurnomen haar om gezonder te leven. En hai haar lezen dat je dat doun konden deur beter te sloapen, meer te laggen, gezonder te eten en te zörgen veur joezulf. Nou mit dat leste was e nou net dounde wèst, zee hai. Zo kon e zien energieniveau weer aanvullen en op paail brengen. Boetendes haar e lezen dat je minder VERbruken mozzen mor meer HERbruken. Nou, ook dat was n tip dij e doar op de vlochtstrook opvolgd haar. Der waren wel nije of revurbievertuten te koop, mor hai wol toch geern zien aigen raive bruken. Mor goud, dij agenten hebben vast in heur voesies lagd. Man, man, man, wat binnen der toch ook veul onbelullen in de wereld.

“Ehh….., onbenullen bedoulst zeker,” zee ik.

“Dat zee ik”, zee buurman Jan. “Kom ik goa weer noar mien Griet. Kieken wat veur hoogtepunten dat oplevert.”

Buurman Jan luip kwiek noar huus, mor zien Griet kinnende lagen der vast daiptepunten op hom te wachten. Och, hai kon ja aaltied nog de ‘vlochtstrook’ opzuiken en hier bie mie in de keuken zien energie weer op paail brengen mit n lekkere kop kovvie en n dikke snee Grunneger kouke…….

Buurman Jan: bie Eppie….

“33.313! Most die veurstellen. Smörgens om 1 sekonde over negen kregen wie nummer 33.313 en t zol ongeveer 230 menuten duren veur wie aan de beurt waren.”

Buurman Jan haar mor zuneg tied om zien kop kovvie leeg te drinken. Hai mos dudelk zien aai kwiet over de gang van zoaken omtrent dij opknapsubsidie.

“Mor t wer n veul langere zit. Teller luip dele as dikke stront in n trechter. Mien Griet kneep hom op n duur as n daif. Zai was bange dat onze kompjoeter in de dodderstand goan zol en dat wie din de snuit òfvegen konnen. Man, wie hebben der gain eten bie had. Wie duurfden gain elektrieke vertuten aan te zetten. Stel die veur dat de stoppen knappen zollen. En zo hebben wie dik 15 uur noar ons beeldschaarmke glopen. Ik haar veur de zekerhaid n medioaspeulertje opstart. Din bleef mien kompjoeter ja aan de loop, nee din? Doarin heb k din mor ain laidje in d’herhoalmodes zet zodat de kans dat mien spultje vastlopen zol zo klaain meugelk was.”

“Dat was loos bekeken”, zee ik. “As t speulertje stil vuil din was de görde goar.”

“Krek”, ging buurman Jan wieder. “Mor goud, wie hebben zo d’haile dag luusterd noar ‘Don’t Worry, Be Happy’ van Bobby McFerrin. Wie mozzen de moud der ja inholden, nee din? En wie konnen t ja zittend verdainen. Dus kozen wie n vrolek deuntje. In t begun zongen wie baaident gezelleg mit. Ik uut volle borst, mien Griet uut twije. Wie haren der ja alle vertraauwen in dat wie man in bonus worden zollen. Mor op t lest zat t ons hier en zat t ons doar. Wie waren op n duur zo stief as n bukken.

“Doar kin k mie wel wat bie veurstellen,” zee ik. “En hou is t òflopen?”

“Nou, wie begonnen hom te kniepen dou wie tegen middernacht nog nait inloggen konnen. En inderdoad: wie kregen nul op t rekest. Wie waren de lul. Of beter: ik de lul en mien Griet de lullin. Wie mouten ons ja schikken in dat gendergedram. Mor goud: dou t dudelk was dat wie floiten konnen noar de sìnten zong mien Griet nait meer ‘Don’t Worry, Be Happy’ mor ‘Subsidie Bie Eppie’. Wie haren noamelk op Facebouk lezen dat swoagertje Eppie de buit wel binnen haar. Körtom, dij opknapsubsidie wer veur ons n òfknapper. Kom, ik goa mien Griet wat opbeuren. Tjeu!”

Buurman Jan ging op huus aan. Hai was zichtboar nait happy. Sneu ainglieks. Zit je as n swangere daipzee oktopus te gloepen veur joen kompjoeter krieg je n sneue neuze.

Mor ja: Eppie was in elks geval happy……

Buurman Jan: schietgemakkelk

“Dou mie mor gaauw n kop kovvie mit n dikke hombe Grunneger kouke mit n dikke loage roombotter derop en mit n beste loage widde poeiersuker derover. Je mouten de kadde ja op t spek binden zolaank t nog kin, nee din?”

“Zo”, zee ik, “doe zetst ter deur. En dat nog wel op mien kosten.”

“Nou kiek”, zee buurman Jan, “t duurt nait laank meer of aan alles zit dammeet lak noch smak. Volgens smoakeloze politisi bie veurkeur vetloos, zoltloos en sukerloos. Woar mout dat hìn? De wereld wordt stoadegaan n doolhof zunder uutgang. En din t gemekker over ekologische voutòfdrokken. k Las lestdoags n artikel over de milieulast van huusdaaier. Ze vergeleken dij mit t aantal gereden kilometers van n SUV. Doar hejje as daaiernvrund toch gain bosschop aan man. Lu binnen slim bliede mit heur kwispelnde Dolly of mit n waarm kaddepokkeltje. En ik mit mien wandelnde takken. Boetendes hebben huusdaaier pozitieve effekten. Omdat je veul mit joen daaier aan de loop binnen krieg je minder last van n verhoogde blouddrok. Ze zörgen ook veur n hogere weerstand bie kinder tegen allergieën. Mor ja, din komt ter zo’n milieukikker mit t verhoal over ekologische voutòfdrokken woar onze huusdaaier ook n rol in speulen. Dij vertelt ons hou slecht elke drol, elke scheet, alle brokken, vlais, hondemanden en bietrinkies wel nait binnen. Körtom: t is aal mit mekoar n dikke schietboudel.

En vergeet paus Pias nait. Dij verkondegt dat je in stee van daaier kinder op de wereld zetten mouten. Man, der is ja volk zat op de wereld. Der maggen wat mie betreft wel wat minder Noah’tjes en Juliaatjes de luiers volschieten. Nou eh, ik goa weer noar mien Griet. Dij mag din soms n schietvernien wezen, mor zai is wel schietgelokkeg mit mie. Tjeu.”

Dou buurman Jan vot was prakkezaaierde ik nog even over de milieulast van zien wandelnde takken. Ik schadde in dat dat gain noam hebben mog. Nee, minder lu en dus minder milieulast. Doarmit haar buurman Jan n goud punt.

Schietgemakkelk ainglieks…..

Buurman Jan: vegen

“Dou mie in dizze duustere Midwintertied mor gaauw n kop kovvie. En joa, ook n omstok grunneger kouke derbie. Dat wolst ja toch vroagen. Hest in elks geval al t antwoord, want tegenwoordeg lieken der gain goie antwoorden meer te wezen. Wie waiten deur dij pandemie ja nait meer woar w’aan tou binnen. Lu binnen kompleet op n hobbel. Sommegen zitten te springen om klandizie, aandern hopen dat de klanten votblieven. t Jonkgoud krigt gain fersounlek onderwies en boostern gaait ter in as gods woord in n olderling. Nou ja, behaalve din bie de lu dij idoloat van hom binnen.”

Buurman Jan haar zien stoule nog nait ains waarm of hai haar d’haile toustand in de wereld al even grondeg deurnomen. Ik schonk ons in tied n kop kovvie in en nog veur ik t mes in de grunneger kouke zet haar revelde hai al wieder.

“Man, busdainsten worden schrapt of omgooid. Buurtbussie ridt nait meer. Jan Piepke noast ons ging aaltied drij moal in de weke noar Stad mor zugt zien oepkes nou in rook opgoan. En in zaikenhuzen zain ze joe laiver goan as kommen. Doarentegen zitten ze bie Huize Esmeralda weer te springen om volk. Wat zeg ik? Springen? t Is doar meer wupperij. Doardeur kin swoagertje Tjapko zien zoad nait meer op n schiere menaaier kwiet. Dij is nou overleverd aan n noodgreep van mien ol opoe. Dij advizeerde mien opa mit: loat dien boksem nou mor n zetje zakken veur t gemak en t voesieknakken. Zai haren op n gegeven mement noamelk 12 grommen.

Kiek, om rond te kommen waarkten lu zok vrouger krom. Mor nou lieden lu onder Omi-krom. Woar mout dat hìn. Je kinnen ja naargens meer noar tou. Wie zitten te gloepen noar flatscreens en gleren wat over retinoagloazen, want doarachter speult zok d’echte wereld òf. De tied dat je as n hippie mit joen VW-campertje onbezörgd de wereld beraaisden komt, as t aan veul regerens ligt, nooit weer. t Is beurd mit lösbandege uutbundeghaid. Vlinderknippen en omdiedeldaantjen worden verleden tied. En dat mout ik normoal vinden, omdat ons verknold wordt dat wie ons gedrag drastisch veraandern mouten? En omdat ze ons veurholden dat dit ons toukomstege Eldorado is? Man, je worden der ja abnormoal van. Ik zeg die dit: wie verkwanzeln in n poar joar tied onze swoar bevochten vrijhaid. Wereldwied binnen politisie dounde om dij nije normaliteit in grondwetten vast te leggen. Kiek, ik bin gain komplotdenker of BaudetEngel, mor in zo’n soamenleven kinnen wie mìnsen nait leven. En je binnen dammeet achter joen aigen veurdeure nait meer vaaileg.

Kom, ik goa mor weer op huus aan en stap even over de drumpel van mien Griets veurdeure. Doar mag ik nog aal zunder bepaarkens achter kommen. En ik mag van mien Griet aaltied nog veur heur deure vegen.

Tjeu……”

En vot was e. Buurman Jan haar in wezen geliek. Veul terechte kritiek op t in- en bepaarken van onze vrijheden wordt tegenwoordeg mit groot gemak onder vlouerklaiden veegd.

n Levensgevoarleke ontwikkeln, want ‘van de koarde vegen’ komt din aal dichterbie…….

Stille Nacht, haailege nacht

Stille Nacht

Stille Nacht, Haailege Nacht via SOUNDCLOUD

Stille nacht, haailege nacht,
Vred’op oard, woar elk op wacht,
As elk mìns of e groot is of klaain,
In elk aander t beste wil zain.
Nait zoveul hoat en nied.
Ains komt ter n betere tied.

Stille nacht, haailege nacht,
t Grootst gelok is n mìns dij lacht.
Loat wie ons mit n kander verdroagen.
Geef wat waarmte as aandern dat vroagen.
t Is toch echt muite weerd
As elk dat van jongs òf aan leert.

Stille nacht, haailege nacht,
Sloap gerust, dreum mor zacht.
Van ain wereld zunder geweld.
Zo as in sprookjes beschreven en vermeld.
k Dou mien best doarveur,
Laifd’en begrip geef ik deur.

Tekst: Geesjen Doddema
Muziek: Franz Gruber

%d bloggers liken dit: