Posts tagged “gedrag

Hechten

“Hest t zeker ook al lezen!”

Buurman Jan was aanschoven veur zien kop kovvie en pakde, zo as gewoonlek, n homstok Grunneger kouke van t schoaltje.

“Wat mout ik volgens die lezen hebben?, vruig ik.

“Nou, in Laiwoarden binnen lu aan t zemeln over kontainers mit swientjeroze deksels. Dij binnen nait in overainstemmen mit d’omgeven vinden ze. Man, wat kin mie t nou schelen of deksels kouschietengruin, wupkoarentjeblaauw of knarriegeel binnen. Sommegen moaken zok ja overaal drok om. Dij kriegen al liefzere van aandermans moagswèlle.

Kiek, dat je joe drok moaken om n wolf dij op de Veluwe ronddoolt doar kin k nog inkommen. Dij schient doar al n mouflon doodbeten te hebben. Ik zeg die dit: Nederland is nait inricht veur wolven. En ook nait veur bevers. In Limburg hebben ze de komplede femilie van bevertje Boelo al verhuusd noar Annekuttenveen. Mor netuurfenoaten waiten t aal beter, ja. Dij geven dij “aaiboare” wilden t laifst vot n noam. Ik bin overaal vernummerd en dij exoten kriegen n noam in stee van n registroatsienummer.

Man, zo worden daaier ja vermìnselkt, net as Pukkie van ons swoagertje Tammo. Dij mag ook alles. Je kinnen bèst wies wezen mit joen daaier, mor dat wil nog nait zeggen dat dij d’haile dag mit n mutske op rondlopen mout of mit n bordje veur zok aan d’eettoavel zit. En as je n daaier ook nog n noam geven din goa je joe deraan hechten. Dat geldt veur mìnsen, daaier en ook veur dingen. Kiek, mien Griet is doar n veurbeeld van.”

“Tja, dij het inderdoad n noam en dus hestoe die doar netuurlek aan hecht,” zee ik begriepend.

“Nou ja”, zee buurman Jan, “vaarve hecht zok op kezienen, deuren en muren. Soms bladdert t wat òf. Mor zolaank je nog wat vaarve in de pot hebben kin je ja biestippen, nee din?

Kom, ik goa noar mien Griet. Dij is drok aan t kokkerellen. Mor even tussen die en mie: dat mag ainglieks gain noam hebben. Liflafjederij wordt t vandoage. Ik zol mien zegel doar nait aan hechten. Tjeu, tot aankommen moal.” En vot was buurman Jan.

Tja”, docht ik, “wonden kin j’ook hechten, mor voak hol je der wel n dèlle aan over…..”

Potten

“k Heb die d’haile week nait zain ja. Wast wat lebait?” Buurman Jan was d’achterdeure binnenkommen en ging aan de keukentoavel zitten. “Nee, dat nait,” zee hai. “k Mos even biekommen van de vekansie. Wie zaten op n boerencamping woar twij vraauwlu t spultje bestierden.

t Waren twij potten. Twij potten dij mie t leven zoer moakt hebben. Elk moal as k dij noa t eten òfzaipde bie de sentroale gleerbak ston der n doedel noast mie te reveln. En doar kin k hailendaal nait tegen. Denk je in alle rust even zunder joen Griet d’òfwaskwaste hanteren te kinnen, staait ter elk moal n kwedeldeuze noast joe dij heur haile laif en leed aan joe mitdailt. Zai kwam uut Potterwol, haar last van zinkens in t lief, haar n kaalknoagel op heur linker dikke tone en was schaaiden zee ze.

Elke dag weer bood ze mie heur kaalknoagel aan. Ze vruig mie zulfs of ik heur doar soavends wel wat Opoe Deldog opsmeren wol. Dat holp meroakel en ik haar doar de juuste handen weer, von zai. Volgens mie ston zai d’haile dag te gloepen in heur veurtìnde. En zo gaauw ze mie in de smiezen kreeg gingen bie heur de broodkrummels steken.”

“Nou, din zag zai zeker wat in dien goddelk liggoam,” nittjede ik. “Tja, din goan d’hormonen op de loop.” En ik zag t haile kaberet veur mie.

“Och man, loop toch hìn schieten kirrel”, reageerde buurman Jan as deur n ieme stoken. “As ik mit zo’n doedel traauwd wezen zol en ik zat mit heur in n kedeltje din kroop ik weer tot t toetje uut. Man, der lopen mie toch vrumde kostgangers rond. En nait allìnt op dij camping.”

Doar mos k buurman Jan geliek in geven. Gelokkeg kwam dat nait aalmoal in t nijs. Stel joe veur. Behaalve as t BN’ers en aandere hotemetoten betreft. Lu van de regeren bieveurbeeld. t Is doar ain pot nat. Dij trekken op dit mement aalmoal de keudel in. Ze binnen demissionair, mor worden ook nog depressionair, groaperionair en besijbelionair. Dij moaken der echt n potje van. Boetendes: potverteren is heur hobby.

“Nou, ain ding is zeker. Ik bin doar mooi op de kovvie kommen”, heurde ik buurman Jan deur mien miemeroatsies hìn mottern. “t Was zunde van t geld. Ik heb ja ìnkeld mor n lutje penziountje en wat AOW. En dat is gain vetpot.”

“Nee”, docht ik, “en vergeet dien Griet nait. t Is bie die inderdoad gain bottertje boven.”

“Nog n kop kovvie?” vruig ik. “k Heb nog n pot vol……..”

Slapstick

t Was weer zo wied. Ain van onze dagbloaden mos zoneudeg weer ais n artikel publiseren over stereotypen. Je kinnen t nait zo gek bedenken of je kriegen wel n stìmpel, zet deur stumpers van voak chronisch gemankeerde minderheden. Veur de veraandern betrof t nait swaarten of blonden mor de middelmoatege widde man. Der binnen noamelk lu dij elke grap of parodie koppeln aan diskriminoatie en rasisme. Zo moaken ze bieveurbeeld van n akteur n pispoaltje.

Tja, en dit moal is dus de “widde” man ook aan de beurt.

Ie lezen t goud: widde man. Nait blaanke man, omreden der is n kategorie zielepoten dij galleg in d’hoed worden as je t over blaanken hebben. Oorspronkelk was “n blank” n zulvern munt. Mor in de razzenleer binnen in de loop der joaren “blanken” as wizzelgeld bruukt veur witten. t Wer traauwens aanvankelk zunder perblemen deur mekoar hìn bruukt. Mor tegenwoordeg binnen der lu dij van blaanken withait worden. Dat soort lu blinkt voak uut in t swaardepieten.

Doar wil k wel bie aantaiken dat t volgens mie n bepoald slag volk is: lu hebben n dagtoak aan t vinden van stereotypen. Voak waarken ze bie de media, beheuren tot n minderhaid en wonen veul in de raandstad. Mien ol opoe zol zeggen: “Ik wil nait generalizeren, mor doar zit n nust.” Dat soort volk manipuleert de peblieke opinie deur van gevuilens woarheden te moaken. Mit heur handeln moaken ze zok in wezen schuldeg aan toalgenoside.

Körtom: toalgenoside deur toalterroristen.

Zeker is: as j’op zuik goan vin j’aaltied wat. Op zich is doar niks mis mit. Der binnen lu dij strunen omplougd laand òf. Mor dezastreus wordt t as je joen zuiktocht koppeln aan zulfbenuimde, politiek gevuilege thema’s. Din mainen sommegen dat t legitimeerd is “blaank” te vervangen deur “wit”.

Ik denk dat de mainste blaanke mannen wel tegen n oardeghaidje, n grapke of n bak kinnen. Zo nait din is der vast wel n therapie te vinden om weer op n knotsgezelleg pad te kommen. Wellicht dat zulfspot, kabaret en parodie din nait meer langs de doktrine van woke-latten legd worden.

Traauwens:

buurman Jan haar t ter lestdoags ook nog over. Hai haar lezen (of dreumd zee hai) dat ter bie de volgende Olympische Speulen in Paries minstens 3 swaarten en twij transgenders mit n stick rond lopen mouten in t nationoale hockeyteam. Zowel bie de mannen as bie de vraauwen.

Tja, as dat mor gain slapstick wordt……….

Zin

Ie hebben vast wel ains heurd van d’uutdrokken: tegen wil en dank. Dat is aingenlieks dubbel op, omreden “dank” haar vrouger ook de betaiken van “wil” en “zin”. t Woord “ondanks” betaikent ook ja “tegen de zin van”. En as aine joe dankboar is, is dij joe erkentelk. Dij heb je t noar de zin doan en dij is joe doar dankboar veur.

Ik heur joe al denken: “Wat het dit nou veur zin.”

Ach, t is zo mor even n zin van mie. t Is gewoon veur poelegrap en oardeghaid omdat mie t vandoage tot nou tou goud noar t zin gaait. Zulfs braid noar t zin. Ik hoop din ook dat ik hierveur gain stank veur dank krieg. t Is wellicht nog interessant te melden dat t woord “stank” hier niks mit stinkerij van doun het. t Is ìnkeld bruukt veur t riem. Stinken dut n bunzel. Dit leste even as biezin.

t Belangriekste veur mie is dat ik dit nait mit tegenzin dou. t Leven is ook ja veul aangenoamer as j’aargens zinneghaid aan hebben. Want as je de zin der òfhebben wordt t neudeg tied veur bezinnen.

Soms heb je meschain t gevuil dat je joen zinnen verzetten mouten. Aans wordt t leven zinloos en dat wil je ja nait. Mor hol aaltied veur ogen dat t onzinneg is as j’aandere keuzes moaken ìnkeld om n aander zien of heur zin te geven. Doar komt ook nog ains bie dat je t nait elk noar de zin doun kinnen. Dat mout je nait ains willen: d’ain het ja zin aan de mouder, d’aander aan de dochter. Bedenk: elk mins het zien zinnen, elke gek zien kuren. En dat is gain onzin.

Traauwens nog even dit: ain hìn is n zin, dij brengt ja waaineg gewin.

Loat dit nou de leste zin wezen….

%d bloggers liken dit: