Posts tagged “dialect

Dik

k Wait nait of joe dat ook overkomt, mor ik luuster touvalleg wel ais noar n bèlpergram op de radio. Man, man, man. Woar lu zok toch nait aal dik om moaken. t Schient n welvoartszaikte te wezen. t Zal joe vast ook opvalen dat lu de dikste drokte moaken kinnen om n schietscheterghaid. En as je der acht op geven is t net of der gain dikhoeden meer rondlopen. Of t nou n dikke moeke, n dikke barries, n dikke boer, n dikke vreterd, n dikkop of n dikschieter is, elk schient zok tegenwoordeg dik te moaken, terwiel dun in de mode is. Traauwens, “dik schaiten” bie t neutenschaiten is ook nait aan te bevelen. Dat kost joe geld of neuten. Nee, din kin je beter “dik-en-dun” schaiten.

Mor wees ais eerlek lu: t zit ter dik in dat ie vrouger n dikke deugnait wèst binnen, of dat ie zo aine kinnen. En meschain bin je gusteroavend wel dik aan de swier wèst en bin je dik doen op nust kommen. Ik goa der vanuut dat je zulf t stuurrad nait in handen had hebben. Ik hoop noamelk dat dij lu pakt worden en n dikke bekeuren kriegen. Zoksoort lu kriegen van mie n haile dikke min. Lu dij mit draank op achter t stuur kroepen heuren bie n dikschieterliere in t hok te zitten. En ik zeg joe: doar kin je nait lekker dikkedakken. Meschain n bordje dreuge dikke ries of zokswat. Nee, doar hebben ze t nait dik op t zin.

Waiten ie wel dat “dik” van vraauwlu manlu moaken kin? Hou of dat din wel meugelk is, wollen ie waiten? Nou, let op. 

De vraauw en ik waren gusteroavend mit 150 man dik op n bruloft…….

Buurman Jan: woorden

“Man, wat hest wel op de kop. Is t zo kold boeten?”

Buurman Jan was de keuken inkommen mit n kapusjon op de kop en luit zok dele zakken veur zien kop kovvie en snee Grunneger kouke.

“Nee man, temperatuur vaalt ja mit,” zee buurman Jan. “n Dikke winter hebben we ja nait. Nee, ik bin nijmoods, ik heb n oedie.”

“n Wat? n Hoodie bedoulst zeker,” zee ik.

“Dat zee ik,” antwoordde buurman Jan. “n Oedie is tegenwoordeg ja in de mode. Nou, mien Griet en ik hebben ons elk aine kocht. Mien Griet kon eerst gain keuze moaken. Vraauwlu ja. Zai het n swientjeroze, n kouschietengruine en n moesgrieze aanhad, mor t is op n wupkoarentjeblaauwe uutdraaid. Mien Griet wol der ook nog n leren boksem bie, mor dat heb k heur òfroaden. Dij spande heur noamelk om de kont. Gain kiek geliek bie mien Griet. Dou mien Griet noa drij ketaaier heur keuze moakt haar heb ik n retro swaarde kozen, omreden retro is de trend op dit mement. Kiek, mode mout je volgen, nee din? Ook al zaI t hemd boven de boksem, ik dou mit. Zo’n oedie is n soort van maauwhemd mit lange maauwen en mit n kapusjon. En dat komt mit n dikke poeste wind goud van pas. Ik heb mie der ook nog n biepazend pokkeltaske bie kocht. Doar paast mien telefoon schier in.”

“Zo, din hest zeker ook sneakers aan de vouten en n spiekerboksem mit scheuren en goaten,” zee ik wat nittjend.

“Nou nee dat nou weer nait,” zee buurman Jan. “Je mouten kerke wel midden in t dörp loaten. Ik wil nait bie de weg lopen as n slobbertje: zo’n snokkel dij n voale boksem om de kont hangen het mit t kruus tussen de knijen. Boetendes wil k der ook nait bielopen as n Don Jan dij as n magneet waarkt op alle vraauwlu. Mit mien seksepiel kost mie dat allìnt mor geld. En de kans dat je metooslachtovver worden is tegenwoordeg ook nait ondenkbeeldeg. Nee, ik heb aan mien Griet genog.

Nou tjeu, ik goa noar mien Griet. Mor ehh…. ik wait nait of ik aankommen weke der weer bin. Mien Griet en ik goan noar d’Oekraïne. Vechten veur de vrijhaid. Vechten tegen de ruzzen.”

Buurman Jan haar in ain boksemwams deur reveld. Ik haar der gain woord tussen kregen. En veul was k ook alweer vergeten.

Mor din zien lèste woorden. Dij bleven hangen…..

Buurman Jan: Griet

“Man, wat bist ja op tied vandoage. Het dien Griet die der uutzet?” Buurman Jan was oardeg op tied aanschoven veur zien kop kovvie en hompie kouke.

“Nou nee, dat nait,” zee buurman Jan. “Alhouwel: kovviebonen knapden net wel bie ons in t tromke. En din wait je t: der komt n beste poeste wind. En veur je de wind van veuren kriegen kin je beter mor even zörgen dat je uut de wind kommen. Boetendes, wie hebben ook ja net Dudley en Eunice op de kovvie had. Man, wat ging t ter heer. Mien Griet is gelokkeg nait zo dun as n windhond. Aans was zai mie votwaaid. Mor as zai de kop wat kloeterg het kin t ter wel ains mit störms geweld aan tougoan. Tja, vandoage is zo’n dag.

Ach, t haar minder kind. Je zollen mor traauwd wezen mit n havvel as Glenda Grees. Dij het ja veul te veul noten op zang, man. Dat is n soort Maradonna mor din bie d’artiesten. Dat soort types kin stoer omgoan mit roem en weelde. Nou, doar is mien Griet n dikke scheet bie. Wat zeg ik: t is gewoon n schiere griet. En dat is n komplement. Mor ja, as je zeggen zollen: Glenda Grees, dij griet, is n maal hibbel, din krigt ‘griet’ n negatieve betaiken.”

“Joa, doe hest t trovven mit dien Griet. Dat haar inderdoad minder kind. Zai het ook ja n noam om groots op te wezen,” zee ik.

“Inderdoad,” zee buurman Jan. “Wat noamen betreft, ja. As je dingen n noam geven goa je joe der aan hechten. Din ropt elke konfrontoatsie emootsies op. As je bieveurbeeld joen dreuge worst, dij bie joe in de kaaste ligt, Knakkie nuimen goan, goa je elk moal as je de deure opentrekken dij worst hail aans bekieken. Din knakt ter wat in joe en din is dit meschain wel joen leste dreuge worst wèst, omreden as je emootsioneel roakt worden, waarkt dat op joen gemoud. Der schient op de Veluwe n wolf rond te dolen mit de noam Keres. Man, elk is bie alle instansies vernummerd, mor zo’n wolf krigt n noam. Zo worden daaier ja vermìnselkt. Net as Moppie van swoagertje Eppo. Dij mag alles. Dij lopt d’haile dag mit n mutske op. t Zol mie niks verboazen as dij Keres op n dag deur wolfaanbidders in t pak stoken wordt. Dij waiten ook ja dat, as je daaier n noam geven, je joe deraan hechten goan. Dat geldt veur mìnsen, dingen en daaier. Mien Griet is doar n goud veurbeeld van. Kom, ik goa even kieken of störm Griet bie ons thuus wat liggen goan is. Tjeu…..”

De noamen van störmen worden din wel in alfabetische volgorde vergeven, mor Buurman Jan haar de ‘F’ in alle konsternoatsie bliekboar even oversloagen. Störm Griet haar de wind deronder….

Wind

t Waark blift in de wereld en wie goan der uut. Das woar, mor wil je nait aal te vroug boeten de boot valen zal je t waark nait links liggen loaten kinnen. Je mouten wat uut stro zetten, want van de wind kin je nait leven.

Tja, wind……

Der binnen lu dij aaltied as de wind aan t waark goan. Waark is noamelk wind op heur meulen. En as t heur din ook nog veur de wind gaait, din hebben ze hailendaal reden om as de wind te lopen. Mor bedenk wel: veur de wind binnen t nait aalmoal scheuvellopers.

Nou is d’aine wind d’aandere nait. n Gulle wind kin je beter mor nait tegen hebben, en as je de wind van veuren kriegen bin je veul wieder van huus. Ook Veendammer wind is nait te begeren. Och, ie kinnen ja aaltied nog n wind loaten, nee din. Loat in elk geval de wind nait deur d’hekken waaien. En wat ook nait deugt? n Krimpende wind, floitende vraauwlu en vechten tegen windmeulens.

Nou wait ik wel: dij nait woagt, dij nait wint, mor veur je der op verdocht binnen wait je nait meer uut welke windstreek de wind waait. Alhouwel: vandoage komt e veurnoamelk uut t westen……

Buurman Jan: pauperparredies

“Hest nog wat plankjes liggen? De vogelhokjes van mien Griet binnen aan vervangen tou. Dij van d’iemebieters binnen verröt en de bodem van d’hokjes veur de kaarzebikkertjes binnen der kompleet onderuut zakt.”

Buurman Jan kwam bliekboar nait ìnkeld veur n kop kovvie.

“Och, ik heb nog wel wat achter in t holthok liggen, mor volgens mie kinst beter wat plankjes bie de baauwmaarkt vothoalen, want t is nait veul deegs,” zee ik.

“Hoalen?” Buurman Jan reageerde as deur n ieme stoken. “Nije plankjes binnen ja veul te duur, man. Mien Griet en ik waren guster in n baauwmaarkt en vruigen aan n snokkel doar om road veur wat geschikt holt. Dou mien Griet heurde wat dat kosten mos het zai zok votdoadelk omdraaid. Man, alles is ja wel viefmoal zo duur worden. Mien Griet holdt van vogeltjes in toene mor zai het gain vogel in de kop. Ik wol heur as troost n boske bloumen geven. Nou, dat is hom ook nait worden. Doar heb ik gain € 25,— veur over. Dat is omrekend ja meer as 50 gulden. Man, n gekkenboudel is t. Ik poot wel n poar tudeltoantjes in n pot. Kiek, elk schot is gain eendvogel, mor tegenwoordeg vaal je overaal in de dikke priezen. Man, even op n terras zitten kost ook al n vermogen. De wereld is deurdraaid. Bie d’aine mout je geld tougeven, bie d’aander mout je betoalen. n Gekkenboudel is t. Ik zeg die dit: der binnen lu dij ons geern votkwienen zain in heur verpauperparredies. Mien Griet en ik binnen din ook slim ongerust over de gevolgen van d’infloatsie en aal dij klimoatmoatregeln. Dij kosten ons klaauwen mit geld. Swoagertje Eppo is der al tou overgoan om te investeren in zien erotisch kaptoal. Mor in dizze tied, woarin elke tounoadern tot t vraauwelk geslacht joe fatoal worden kin, liekt mie dat n riskante ondernemen. Ik hol mien raive laiver onder aigen dak. Boetendes, mien Griet holdt ter ook nait van om raive in de manne te hebben. Tja, geld zöcht geld en schit op bulten en je kinnen de duvel der mit dansen loaten. Dat is nog nooit aans wèst. Ik zeg die dit: t wordt binnenkört te duur om old te wezen. Nou tjeu, ik struun nog even in dien holthok. Meschain kin k mien Griet toch nog bliede moaken.”

Buurman Jan vertrok en ik docht: t Is inderdoad ongeliek verdaild in de wereld. In tieden van nood bliekt elk moal weer dat bepoalde lu veul geld tot n sloot uutgroaven, terwiel aandern heur leven verteren mouten in aarmoude.

n Pauperparredies is van alle tieden…..

Buurman Jan: greep

“Ik goa op kurzus. Noar n griepkurzus of beter gezegd: n grepenkurzus.”

Buurman Jan was nog mor net aan de keukentoavel dele plofd of zien haart luit zien revel alweer overlopen.

“Wilst die ook even bekwoamen in d’Hollandse greep? Hest zeker lezen dat dij greep in Engeland verplicht wordt as de bestuurder doar uut d’auto stapt,” zee ik.

“Nee man, der is de lèste tied ja zoveul te doun over grìnsoverschriedende handtastelkheden. Nou, zokswat moakt mie as eerzoame man slim onzeker. Ik wait nait meer wat nou wel en wat nait meer kin en mag. Boetendes vaalt t mie op dat mien Griet de berichtgeven hierover aldernoarst schaarp in de goaten holdt. Lestdoags zee ze nog dat ik t nait in de kop kriegen mos om pikeur te worden.”

“Tja, doar bistoe ook ja veul te old veur. Krom as n houpel veurover op n peerd. Dat is niks veur die,” zee ik taargend.

“Nou nee, dat bedoulde mien Griet nait. Zai het bie heur doagliekse kruuswoordpuzzeltjederij aargens lezen dat ‘pikeur’ ook ‘laifhebber van vraauwlu’ betaikent. Dus het ze mie votdoadelk de wacht aanzegd. Ik mout in t vervolg dus hail goud oppazen woar of ik heur griep. Nou, en op dij kurzus krieg k holvast over alle greepmeugelkheden dij binnen de grìnzen van fersoun liggen. Man, t kin toch nait zo wezen dat ik grieplam wor omdak benaauwd bin veur de meugelke gevolgen. Nee, k wil op körte termien vasteghaid hebben veurdat mie d’angst in zien greep krigt. Dammeet krieg k mien eerste les. As k mie nait meer vergriep, kin k mit n gerust haart de Heimlich- en de Rautekgreep toupazen zunder dat ik doar trammelant mit krieg. n Mìns mout ja hulpvoardeg wezen in tieden van nood. Kom, ik goa eerst nog even noar mien Griet veurdat ik noar mien les goa. Tjeu…”

Buurman Jan haar t ter mor drok mit. Grieperij haar hom in zien greep kregen. Ik mos onwillekeureg denken aan ‘DE GREEP’. n Stomme film van acht menuten uut 1909: d’eerste Nederlandse horrorfilm ooit. n Film over n overspeulege vraauw.

Grìnsoverschriedend gedrag in 8 menuten. De griezel lopt joe over de graauwel…..

%d bloggers liken dit: