Posts tagged “aandacht

Buurman Jan – poeh….

“Kovvie?” vruig ik.

“Bin k aan tou,” zee buurman Jan. “Mien Griet haar t net slim stoer. Boetendes las ik net wat over n jong stel dat vertelde over heur verlaifdhaid. Dij was binnenkommen as n blikseminslag. t Jeukde heur baaident aan kop en tonen en d’hormonen deden de rest. Dat was t begun van veul knientjesdoagen en ik las dat ze intìns genoten van de vleespotten van Egypte. In t begun lag de kledderpuut op t nachtkassie. Je mouten ja gebruuk moaken van de meugelkheden dij zok aanbaiden en t iezer smeden as t hait is, nee din? Mor op n gegeven mement waren ze tou aan n kind, dus wer doar waark van moakt, omreden t toentje mos in t zoad.

Om n laank verhoal kört te moaken: der kwam n hond. Ze twievelden nog even tussen n YorkiPoo of n PeekePoo. Dus kwam der n CavaPoo. Ze waren tot de konkluzie kommen dat t gereer en volle luiers van n beudel teveul ten koste goan zol van de geneugten des levens. En dou hoakte ik òf.”

“Hou dat zo?” vruig ik.

“Kiek”, zee buurman Jan, “der binnen lu dij d’aanschaf van n hond beschaauwen as n vertuut dij in t begun t schierste stee in huus krigt en noa verloop van tied op beune terechte komt. Ook bie dit stel ontbrak t besef dat n hond in huus betaikent dat dij dezulfde zörg en aandacht verdaint as n kind. Körtom: t vuil binnen de körtste keren slim tegen, zo’n PorkyPoo in huus. Ze mozzen veul te veul vrijhaid inlevern en dat ging ten koste van heur welwezen. Ze heuren nou bie de kwart jongvolwazzenen dij psychische perblemen het.”

“Ze haren toch n CavaPoo, verteldest net, zee ik?

“Dat zee ik,” zee buurman Jan. “Mor t moakt ja niks uut wat veur n Poo of t is. Mien Griet stìnde net nog, dou ze van de pleekwam, ‘poeh, poeh….’ omreden zai haar t ter slim stoer mit had. Kom ik goa weer noar heur tou. Even kieken hou of t nou mit heur is. Tjeu!”

“Tja”, docht ik, “elk het wat en buurman Jan het zien Griet.”

Mor ach, zai was gain jongvolwazzene meer. Dus beheurde zai nait tot de kwart van de jonge Nederlanders mit psychische aandounens. En ik docht: n gezonde reloatsie hebben mit n Poo en veul meer òfstand nemen van mobieltjes en internet zol goud wezen veur de aalgehaile mentoale gezondhaid.

Dus vot mit de DigiPoo, lang leve de SjitsiePoo……

Buurman Jan – Snöt en kwiele

“Wat is t toch n boudel nait? Elke dag weer bliekt dat ter op onze oardkloot vrumde kostgangers ronddolen. Zulfs in de locht binnen der lu dij t benul goud in toeze hebben. Per joar schienen n lutje doezend passagiers veur overlast te zörgen.”

Buurman Jan haar de stoule nog nait ains waarm of hai was nog veur d’eerste slok kovvie al van wale stoken.

“Waist wel woar dat van komt? Van voetbal. Onderzuik het uutwezen dat je deur t koppen joen hazzens beschoadegen kinnen. En wel dusdoaneg dat joen geheugen doar loater slim van te lieden het. t Is doarom ook ja nait roar dat aal meer lu de wereld aankieken veur n doedelzak. Sommegen schienen zulfs op jonge leeftied al in oapen te muteren. Heur klimgedrag kin je wekelks bewondern in en rond de voetbalvelden.”

“Inderdoad,” zee ik. “t Is soms bie de baisten òf.”

“Dat zee ik,” vervolgde buurman Jan. “Din hejje ook nog de kategorie aandachtstrekkers. Lu dij der alles aan doun om op te valen en in t nijs te kommen. Dat volk blinkt uut in negatief gedrag. Desondanks besteden de media der veul tied en ruumte aan. Dörmse twijbainers kriegen zo bekìndhaid. De media denkt dat normoale lu doar op zitten te wachten. Nou, ik kin dij slagroomtoartsmieter, dij de Mona Lisa verhinneweren wol, wel missen as koespiene. Mor nee hor, zo’n haalfwieze komt prominent in t nijs. In wezen is t netuurlek bedruifd dat veur veul lu dizze idioterie amuzement is. Ze deurzain bliekboar nait dat ze aal emo-hunkernd versloafd roakt binnen aan snöt-en-kwiele-tv. Kom, ik goa noar mien Griet. Dij was net ook aan t snöttern. Ze was siepels aan t snibbeln veur n prane hachee. Tjeu.”

Buurman Jan haar toch wel n slim realistische kiek op de emootsionele toustand van de mìnshaid. Quasimodo was der doudestieds hail aans langskommen. Bie hom was der sproake van echte tragiek. Doarbie kwam ook nog ains dat hai van dichtbie de klokken luden heurde en dat hai zeker wos woar de klepels hongen…….

Aandachtsuur

Verpleeghuisbewoners moeten in de toekomst vijf dagen per week een uur persoonlijke aandacht krijgen van een begeleider. In dat uur kan de bewoner iets doen wat hij of zij leuk vindt: bijvoorbeeld zich laten voorlezen of met de begeleider een ommetje maken.

Aandachtsuur

 

 

%d bloggers liken dit: