Posts from the “Gedichten” Category

Buurman Jan – klepel

“Hest hom al zain? t Waarvensfilmke van n plietsieploug aargens in den lande mit as tuddel ‘Kom bij de politie’?”

Ik mos bekìnnen dat ik t filmke nait tegenkommen was en schonk buurman Jan n kop kovvie in. “Ook n plak kouke derbie?” vruig ik.

“Nee, doar gaait t filmke nait over. Je zain n Turkse bruloftsoptocht, waarbie kinder mit swaaiende vlagen aal bölkend uut d’auto’s hangen. n Motormoes lacht en steekt zien doemke omhoog. Promootsie veur de plietsie ja. Mor t is in wezen n promootsiefilm veur toeterturken. As ik veur zo’n motormoes toeter, bin k vot d’helfte van mien AOW kwied. Ik zeg die dit: aan de plietsietop zit bliekboar ook mentoal gemankeerd volk. Ook doar binnen de diverziteitsdrammers kompleet van de leg. Overtolereerd nuim ik dat. Doar valen ook dij opzichteg gekleurde gay-oversteekploatsen onder. Dat doar din wel weer gewone kolonialistische verkeersborden bie stoan is vast n stiekel in d’ogen van t Black-Lives-Matter-volk. Man, man, n gekkenboudel is t. In wat veur wereld leven wie ainglieks.

En wat dochtst van dij MOB’ers. Dij zulfbenuimde milieudeugers. Dij schaiten ons mor aal te geern ‘te hulp’. Dij spannen overaal prosedures aan tegen melkveebedrieven. Ze aggewaaiern bloudfanatiek tegen d’uutsteut van stikstof, t uutrieden van mizze en tegen groazende koien in t gruinlaand. Waren der eerst overtuugde koulopers, nou wemelt t van de kouslopers. Kiek, ik huif nait elke week n drijponds reloade achter de knopen hebben, mor dat je mit gezond verstand joen aigen keuzes bepoalen kinnen is n goud ding. Ik hol nait van chronisch drammende kakheuvels en wiessnoeten.

Kom, ik goa noar mien Griet. Mor ik goa eerst even bie dij nije slagter in de Staintilstroade in Stad aan veur n extroa haarde dreuge worst. Doar is mien Griet extroa laank op aan t kaauwen. En dat komt mie goud van pas. In dij tied kin ze noamelk nait tegen mie havveln en hikhakken. Boetendes, dij binnen inzegend deur de pastoor van de kathedroal doar. Ik las dat je der ook twij klókjes bie kregen. Nou, proost en tjeu.”

Ik kreeg gain kans meer om recht te zetten dat t twij klòkken betrof. Dij haar dij slagter ooit ains aan de kathedroal schonken. Tja, dudelk n kwestie van de bekìnde klepel. Dat woord komt van “klepeln”, woar “klappen” en “kleppen” weer van òflaaid binnen.

Ach, loat t kleppen mor aan buurman Jans Griet over…

%d bloggers liken dit: