Dit is (veurlopeg) de lèste in n lange reeks (vanòf 1 maai) van doagelkse biedroagen…..

“Du hast deine Strumpfhose nicht ausgezogen…..”

Dij zin herinner k mie nog, as k weerom denk aan n vekansie in t Swaarde Woud. n Meroakel schiere streek in Zuud-Duutsland woar de gekte van t doaglieks bestoan totoal overvleugeld wordt deur d’indrokwekkende schoonhaid van stilte en netuurschoon. 

t Was in de zummer van ’74 en t was dus nait recht de tied van Strumpfhosen of zokswat. De vraauw en ik gingen op n deurdeweekse oavend noar n bioskoop in de buurt van ons hotel. t Bleek dat ter mor ain film draaide: Ach, jodel mir noch einen. Wie gingen der vanuut dat t om n komische meziekfilm goan zol. Ook al was jodeln nou nait bepoald ons genre, as je joe op n oavend wat vermoaken willen omdat t in t hotel dood ketoen is, din wil je t oaventuur wel ais aargens aans opzuiken. 

Zo ook dij oavend. De film haar letterlek en figuurlek niks om t lief. Dat t wicht vergeten was om veur t “jodeln” heur panty uut te trekken, was ain van d’hoogtepunten van de film. Wie haren echter n schiere vermoakelke oavend en konden zodounde weer tegen n swoule nacht in t hotel. Inspiroatsie zat.

Vrouger was t nait de gewoonte dat j’op vekansie gingen. As je al ais n moal gek deden din ging je op de solex noar n hoge bulde in Schipbörg. En n hunebed was doudestieds ook nog n feestelke attraksie.

Tegenwoordeg zuiken veul lu heur dieverdoatsie in t boetenlaand, omreden t weer is in aigen laand n te ongewizze faktor. Zai liggen laiver in heur aigen swait te poesten en te stìnnen in n laand woar mit grode woarschienlekhaid de zunne d’omgevenstemperatuur opjagt tot wied over de vatteg groaden. Mor gezain de draaigende Coronabesmettens worden veul lu aal veurzichteger in t kaizen van heur vekansiebestemmen.

Desondanks begeven mìnsen zok ja bie veurkeur in n mieghommelnust. Ze willen geern hunneg eten, ook al worden ze deur d’iemen stoken. Mìnsen sloeten vanwege aigenbelang makkelk even d’ogen veur perblemen. d’Ogen blieven ook de kommende tied richt op Corona en der zellen wellicht nog veul mìnsen deur t oog van de nale kroepen.

Wat d’ogen betreft: Vrouger haar de schipper zien ogen voak richt op zien vraauw. Dij, de schippersvraauw dus, hong in de zelen en trok de proam. Doar haar de schipper n goie reden veur. Zo kon hai op zien vraauw pazen en kon hai heur goud in de goaten holden. Niks gain metoo, gewoon n kwestie van zörgzoamhaid.

Mien vraauw ruirt op dit mement in wat potten en pannen. Je mouten t waark ja aan deskundegen over loaten, nee din.

En ik? Ik heb t oog derop…..