Vraauw, de koopman is ter komen, dij hail oet Westfoalen komt……”

Oom Berres ston lestdoags op zien aigen bruloft op t podium te zingen en druig n olle kovver dij deurgoan mos veur n kiep. Hai was noamelk op zien 72ste veur de twijde moal traauwd en doar is ja niks mis mit. Mien opoe zee vrouger aaltied al: “Jeukt t joe aan kop en tonen din hejje last van joen hormonen. En zo waren de vraauw en ik in De Tibbe aanschoven aan ain van de lange riegen toavels.

Wie zaten noast de buren van oom Berres en kregen zodounde t nijs over zien scharrelderij uut d’eerste haand. Ik gaf doar niks om, dus keek ik t aanwezege gezelschop ains rond. Schuun tegenover mie zat vrouw Scholtens. Dij was bie t uutdailen van t gebak de trötse bezitster worden van n knoeperd van n roomhoorn. Mor de körste was zo haard as n vlinde. Zai was mit n toesterge kop de roomhoorn aan t opereren.

Tan Elsie noast heur nam, zo as gewoonlek, n avvekoatje mit slagroom en ging der ais even goud veur zitten. Oom Egbert wos dat t hom dizze oavend niks kosten ging en nam n kolaatje mit ekstroa veul rum. Wat wiederop zag k zwoager Appie roare meneuvels moaken mit zien kop. De schoale mit bitterbalen was bie hom as eerste aanbelangd en zien groaperghaid haar t dudelk wonnen van t gezonde verstand.

Zo zag k alerhaande tavverelen dij n bruloft zo smeueg moaken. Om de gezelleghaid huif je der nait hìn te goan. De meziek is ja aaltied veul te haard. Dij benemt joe volledeg de meugelkhaid tot n konverzoatsie en k was din ook slim bliede dou de seremoniemeester n stokje aankondegde.

Oom Berres as kiepkerel, dus. Ain van dij lu dij doudestieds uut de kontraainen van Westfoalen en Munsterlaand kwamen op de loop veur d’aarmoude en op zuik noar de riekdom in Holland. Veul lu profiteerden van de negootsie dij ze mitnamen en van de waarkzoamheden dij ze verrichtten. Mor sommegen haren t nait zo op mit dizze hannekemaaiers, kiepkerels, bloaspoepen, zuurkoolsnieders en scherensliepers. Dat waren de lu dij oardeg star waren in heur opvattens over vrumden en dij vonden dat aal dizze lu gain veziedekoartje waren veur heur dörp.

Mor tied dut gevuilens van hoat en onverdroagzoamhaid voak slieten, teminnend as je der veur openstoan. Alhouwel, as je op t heden sommege politisie beluustern din lopt joe de griezel over de graauwel.

Mor goud. Oom Berres wer tiedens t zingen begelaaid op n pìnsörgel, bespeuld deur zien bruier Begie. Goud beschaauwd dou je mit dizze denigrerende benoamen dit instrument tekört. n Akkordion is n volwoardeg instrument en kin veul sentimenten oproupen. Bie mie in elks geval wel, terwiel k dit instrument zulf nait bespeul.

Zo ook guster. Ik heurde noamelk dat Esther Bejarano uut tied kommen was. Zai was t jongste kind van jeudse olders. Dij wuiren in de Twijde Wereldoorlog deur de nazi’s vermoord, mor zai overleefde d’oorlog wel. Zai wer noar Auschwitz deporteerd mor redde heur leven omdat ze opnomen wer in n wichterorkest. Doarveur haren ze n akkordionspeulster neudeg. Ze haar der nog nooit op speuld, mor t lokte heur om t snel te leren.

Noa d’oorlog kwam ze in Israël terechte. In 1960 verhuusde ze mit heur man noar Duutsland. De leste tientallen joaren engageerde zai zok tegen rechtsextremisme, rasisme, anti-semitisme en vrumdelingenhoat. Ik heb n interview mit heur zain en dat was slim indrokwekkend. Doar verblaikde t optreden van oom Berres totoal bie.

d’Akkordion doarentegen is veur mie n symbool worden veur “Nooit meer”.

“Sloat oe slag, dizze dag”.

As t mor de goie is…….